0
Wilders nu echt links laten liggen

wilderspengroot

‘De motie die je wist dat zou komen #PVV.’ Dat twitterde Lodewijk Asscher toen Geert Wilders zijn motie van wantrouwen indiende tegen het kabinet. Een begrijpelijke zucht. Ook het vervolg was voorspelbaar. De langst zittende fractievoorzitter ging weer vol op het orgel. Pechtold en Slob waren ‘miezerige mannetjes’. Buma ‘de grootste hypocriet aller tijden’. Rutte noemt hij de ‘grootste mislukking aller tijden’.

Joh.

Waar we vorige keer nog schrokken toen Wilders tegen de premier riep: doe ‘ns normaal, man, zo ging het nu weer een tandje harder. Je weet dat het komt. Iedereen weet dat het komt. Toch trappen we elke keer weer in dat geschreeuw op niets af Wilders debatteert ook niet met de Kamer, maar richt zijn roeptoeter direct tot de mensen in het land. Hij weet namelijk dat alle media met zijn woorden openen.

Is het een idee om die hele bijdrage van de PVV links te laten liggen? Je schouders over ophalen, niet interrumperen, niet over schrijven, gewoon voor kennisgeving aannemen? Dank u wel voorzitter. Waarom zet je iemand op de voorpagina die totaal niet geïnteresseerd is in het debat?

Tot zover Wilders. Al te veel regels aan verspild. Laat ik me concentreren op de andere politici. Want ook daar zie je in feite hetzelfde, maar dan in beschaafdere mate. Er wordt niet mét elkaar gesproken, maar direct met ons. De oneliners zijn ingestudeerd. De gebaren zijn geoefend. Wat ik van de Algemene Beschouwingen gezien heb, is dat de oppositie geen vragen stelde over hetgeen Samsom of Zijlstra zei, maar gewoon in het wilde weg wat inhoudsloze vragen afvuurde. Alles voor het effectbejag.

Iedereen lijkt hetzelfde doel te hebben: de ander beschadigen. De uitgestoken handen zijn van karton en scheuren al af voor ze uitgestoken zijn. Dat geldt overigens voor beide kampen. Het is de ene waarheid tegen de andere. Dat in dit debat mensen en ideeën bij elkaar komen, lijkt een illusie. Misschien dat er in de achterkamertjes flink geknuffeld wordt, maar in de openbare arena kijken alle partijen wie het verst kan plassen. Elkaar overtuigen, ammehoela. Schouder-aan-schouder- Nederland uit de crisis helpen, zoals Diederik Samsom dat altijd zo bevlogen kan zeggen, dat zien de meeste politici helemaal niet zitten. Het gaat om de virtuele winst, de peilingen van Maurice de Hondt: de tijdelijke Pyrrus overwinninkjes van Roemer en Wilders.

Deze column verscheen eerder bij Elsevier

 

Marcel Duyvestijn
Website
Your Name Email Website

*

code