1
Eberhard en de dood

 

Vroeger gingen mensen dood en lazen we daarna in de krant hoe goed iemand was. Nu heb je de aangekondigde dood. Mooiste voorbeeld is Thé Lau, de zanger, dichter, schrijver, die in 2015 overleed, was al een jaar aan het sterven. Voordeel daarvan is dat je complimenten krijgt vóór je wegglijdt in het oneindige blauwe. Hij genoot dus ook zo van zijn laatste jaar dat hij zich liet ontvallen dat hij dit veel eerder had moeten doen, doodgaan.

Bij Martin Bril was dat anders. De schrijver, die dagelijks in De Volkskrant een column schreef, werd langzaam opgevreten door de kanker. Hij schreef zijn laatste columns op de voorpagina van zijn krant. Maar die waren zo vol met morfine, dat ze niet te volgen waren. Misschien waren ze daarom wel mooier dan alle andere woorden. Is het leven namelijk niet sowieso onnavolgbaar? In die laatste columns voelde je de pijn, je voelde de zachter wordende aanslagen op zijn toetsenbord, je voelde hem wegglippen.

Joost Zwagerman is wéér een ander verhaal. Die ging dood met een dikke punt. Ineens was het over. Bam. Zelfmoord als een uitroepteken dat meer op een vraagteken lijkt. Hij koos er zelf voor om voor eeuwig te zwijgen. En wel op de dag dat zijn laatste boek verscheen.

Nu is Eberhard aan de beurt. Hij gaat dood. Dat wil zeggen, hij is zelf niet erg optimistisch over zijn overlevingskansen, schreef hij in een brief aan alle Lieve Amsterdammers. Eberhard is geen schrijver, geen zanger, geen dichter. Toch raakten die woorden me vol in het hart. Op Facebook zag ik tientallen ontmoetingen met de burgervader, honderden herinneringen.

In een tijdperk van Trumpetgeschal, klakkende hakken en een vileine volkswil, voelt Eberhard als baken van hoop, van troost. De beschaving in vlees gegoten. Juist nu kondigt hij zijn vertrek aan. Hoewel hij nog niet weg is, hij nog spreekt, mis ik hem nu al.

Deze column verscheen eerder in De Echo

admin
1 Comments
  1. Je hebt je anders in het verleden een stuk negatiever uitgelaten over meneer vd Laan. http://www.liefdevollid.nl/2013/05/15/1300.html Toen durfde je jezelf tevens appetijtelijk te vinden. Kletsmeier.

Your Name Email Website

*

code