0
Het volk moet zelf een coalitie kunnen kiezen

Twee maanden sluiten vier partijen zich op om een regering te vormen. VVD, CDA, D66 en GroenLinks. Het is de meest logische keuze. Vindt iedereen. Dus, hup aan het werk. Zou je denken. Volgens mij kun je er in drie dagen achter komen of het wat wordt of niet. Maar nee, er moest eerst ‘gesnuffeld’ worden. Dan ‘afgetast’, dan weer een ‘plaspauze’. Als je die woorden leest, zou je denken dat Martin Gaus een betere formateur zou zijn.

Nederland is nu eenmaal een coalitieland. Altijd al geweest. Je weet van tevoren dat je er met je tegenstander uit moet komen om samen die regering te vormen. Iemand die je twee dagen daarvoor voor rotte vis uitmaakte, daar zit je nu mee aan tafel. Zo gaat dat.

Deze patstelling is tijdelijk. Denk ik. VVD, CDA, D66 en GroenLinks hebben nu de tenten opgebroken, om te horen hoe de achterban erover denkt. Dat hoort bij het spel. Dat hebben ze geleerd van de vorige formatie, tussen VVD en PvdA. Iedereen zei toen dat dat te snel ging. Ze hadden de kiezer mee moeten nemen. Onzin natuurlijk. Je gaat met elkaar aan tafel zitten, wetende dat dit de beste coalitie was. Waarom dan nog om elkaar heen draaien? Er was in de verste verte geen betere combinatie te maken dan deze, tussen VVD en PvdA. Wat ook scheelde, was dat Diederik en Mark elkaar kenden. Ze mochten elkaar. En dus waren ze er snel uit. Tja, waarom ook niet. Waarom kostbare tijd vergieten als je aan de slag kunt voor het land? Toen ik mijn vriendin ontmoette, wist ik ook direct dat ik met haar de rest van mijn leven wilde samenblijven. Daar had ik geen twee maanden en een denkpauze voor nodig.

Terug naar deze onderhandelingen. De media doen er alles aan om het spel zo schimmig mogelijk te maken. Zo weet iedereen dat de PVV zichzelf buitenspel heeft gezet, maar toch stellen ze telkens weer die vraag: Waarom niet met Geert Wilders samenwerken? Dat antwoord weet je toch allang? Ook de vraag aan Lodewijk Asscher om mee te doen, is een stupide. Die man heeft 29 zetels verloren. Hem vragen is als aan een impotente man vragen mee te doen aan een pornofilm. Dat gaat niet. Aangezien Pechtold nu min of meer de Christenunie uitsluit, kunnen we dat ook afstrepen.

Er is dus maar een echte mogelijkheid: VVD, CDA, D66 en GroenLinks. Het komt nu aan op de chemie. Als dat goed zit, moet je er zo uit zijn. De chemie tussen Mark en Jesse is er. Feit alleen al dat de premier de voorman van GroenLinks nu uitgebreid op de schouders slaat, geeft aan dat het tussen hen goed komt. Nou is Mark een allemansvriend, dus dat zegt ook niet alles. Hij is zo loyaal als de pest. Opstelten. Verheijen. Teeven. Keizer. Ze weten allemaal dat je het wel heel bont moet maken, wil je de steun van Mark verliezen. Maar dat heeft hij dus ook met mensen buiten zijn partij. Misschien is dat een rechtse eigenschap, want op links zie je dat zelden, dat mensen zich gaan hechten aan iemand. Diederik Samsom weet daar alles van. Maar dat terzijde.

Maar eigenlijk wil ik van dat moeizame formeren af. Dus heb ik een oplossing bedacht. En dat is dat je de verkiezingen in twee delen splitst. Eerst kies je een persoon, die verbonden is aan een partij. En een week later kies je een coalitie. Dat heeft als voordeel dat partijen al voor de verkiezingen moeten aangeven met wie ze zelf graag willen en waarom.

De coalitie die wij kiezen, krijgt vervolgens een week om iets van een programma te maken. Omdat er geen andere mogelijkheid is, hoeven ze ook niet te treuzelen, kunnen ze direct ter zake komen. Heerlijk overzichtelijk.

Deze column verscheen eerder in De Echo

 

 

Marcel Duyvestijn
Website
Your Name Email Website

*

code