1
De weggesnauwde toerist

Daar staat hij, midden op het fietspad, met de kaart van Amsterdam in zijn hand. Hij kijkt links en rechts. Zijn ogen stralen hulpeloosheid uit. En die verspringen naar angst als er een fietser vlak langs hem rijdt die hem ‘mongool’ noemt. Hij maakt een verontschuldigend handgebaar, maar dan krijgt hij een duw vanachter, gepaard met het woord ‘idioot’.

Het Damrak, ergens in de middag. Dit soort taferelen zie je continu. Van Amsterdam raak je niet relaxed. Hoewel ik best snap dat het vervelend is, van die toeristen die ineens oversteken, die niet op of omkijken, die als kuddedieren achter elkaar aan lopen. Maar toch. Mag het een onsje minder agressief? Als je als toerist alleen in hartje centrum blijft, denk ik dat je een akelig beeld van Amsterdammers overhoudt. Niet alleen de fietser is vervelend. In het restaurant moet je binnen een half uur klaar zijn, want dan kwakken ze de rekening al op je tafel. De taxi weigert je voor een kort ritje. En iedereen zit je de hele tijd op te duwen, weg te trekken, en tegen te houden.

Alsof al die geërgerde mensen nooit met een stadskaart in een vreemde stad stonden. Natuurlijk, het is in Amsterdam, zeker in het voorjaar, idioot druk. Maar daarom mogen we ook weleens wat vriendelijker zijn voor de mensen die de stad bezoeken. Ook voor je eigen humeur. Want van continu toeristen wegsnauwen, word je niet vrolijk. Een vriendelijke blik en een helpende hand doet wonderen.

De vol gescholden jongen op het Damrak is even op een bankje gaan zitten. Hij zucht. Hij drinkt water uit zijn flesje, kijkt nog eens op zijn kaart en waagt dan nog een keer de oversteek naar de Bijenkorf en De Dam. Daar aangekomen, ziet hij dat hij aan de andere kant moet zijn, bij het Paleis en de kerk.

Deze column verscheen eerder in De Echo

Marcel Duyvestijn
Website
1 Comments
  1. Moeilijk ( je komt nergens meer doorheen), maar we gaan het proberen, Marcel.

Your Name Email Website

*

code