Archive for the column Category
0
Vrij met elkaar (voor de laatste keer)

Dit is mijn laatste column voor De Echo. Terwijl ze op de redactie een grote afscheidsenvelop vullen met gouden horloges, geld en diamanten, voel ik me eenzaam, verlaten. Lees Meer

1
De weggesnauwde toerist

Daar staat hij, midden op het fietspad, met de kaart van Amsterdam in zijn hand. Hij kijkt links en rechts. Zijn ogen stralen hulpeloosheid uit. En die verspringen naar angst als er een fietser vlak langs hem rijdt die hem ‘mongool’ noemt. Hij maakt een verontschuldigend handgebaar, maar dan krijgt hij een duw vanachter, gepaard met het woord ‘idioot’. Lees Meer

0
De brief van de koning

Hij kijkt vaak naar de foto van zijn moeder. Als hij niet kan slapen, praat hij met haar, zonder woorden, zonder geluid, soms alleen een snik van een verdwaalde traan. Maar die slikt hij snel weg. Lees Meer

0
Waarom Fatima Elatik zich niks kan veroorloven en Mark Rutte alles

Rappers en criminelen. Dat is dikke mik. Dat stond in een lang stuk in Het Parool. ‘Beiden zien de band als statusverhogend.’ Ze eren elkaar op social media en hangen rond in dure restaurants, waar ze met veel kabaal dure champagneflessen open ploppen, om hun rijkdom te tonen. Lees Meer

1
De witte man in de verdrukking

De witte man heeft het moeilijk. Vroeger was hij het mannetje. Het baasje. De Bokito. Maar dat is niet meer zo. Zijn kleur is een probleem. En zijn piemel, waar hij zo graag achteraan loopt. Lees Meer

0
De taal waarin je woont

Sneeuw. Prima. Maar het zou verwarmd moeten zijn. Zeker, Amsterdam is prachtig. Wit op de bruggen. Wit op de straten. Wit overal. Het vertraagt het tempo, tot het bijna tot stilstand komt. Maar ik heb er niks mee. Lees Meer

0
Jozias

Deze week is hij begonnen, Jozias van Aartsen, als waarnemend burgemeester van Amsterdam. Het blijft een raar idee, iemand anders met de ambtsketen om. Het is vooral ook een realitycheck. Eberhard is er niet meer. Lees Meer

0
Winterdip

Als het regent, drukt het leven zwaar op me. De plafonds zijn laag. Ik loop gebukt. In mijn schoenen zit lood, dus vooruit kom ik niet. Fijne gedachten sijpelen langs mijn nekwervels naar beneden en geven me rillingen van kou. Ik praat, maar niemand hoort het. Lees Meer

0
Een gedomesticeerd bontkraagje

Het was 2-0 geworden. Kees en Ahmed dansten op de bank. Marokko gaat naar het WK. Voor de gelegenheid hadden ze allebei het mooie rode shirt met de ster aan. Kees, aanstellerige dandy, die hij nu eenmaal is, had zelfs zijn djellaba aangetrokken. Ahmed had er niks van gezegd. Hij had alleen geknikt, hij wist dat Kees dat voor hem deed. Bij het eindsignaal pakte Kees de champagnefles en opende deze met een sabel. Dat was nog een behoorlijk gedoe, maar uiteindelijk gutste het frisse vocht eruit en mocht Ahmed het opvangen in zijn gillende mond. Lees Meer

0
Toen zijn we met de borstvoeding gestopt

 

‘Toen zijn we met de borstvoeding gestopt. Dat ging veel beter.’ Twee ME’ers staan bij elkaar, vlakbij de ArenA, na de wedstrijd Ajax-Utrecht. Mannen van middelbare leeftijd schuifelen voorbij, friet en hotdogs in hun handen. Ze zwijgen, Ajax had immers weer belabberd gespeeld. Lees Meer

1 2 >