Archive for the Columns Category
0
Beethoven en de dood (MuG)

Al die kunstenaars. Ze waren allemaal hartstikke arm. Van Gogh. Verkocht geen enkel schilderij. Gaugain vluchtte continu voor de armoede, de ellende, de liefdeloosheid en de kou. Rembrandt eindigde, zoals hij geboren was, arm en naakt. Jan Steen, moest er elke keer wat naast doen. Lees Meer

0
Betuttelracisme (Vrij Links)

Ik had zo gehoopt dat het over was, dat links-rechtsdenken. Maar niets is minder waar. Het zijn scheldwoorden geworden. Als je de reacties op het Vrij Links manifest leest, gaat het vooral daarover. Bang links. Regressief links. Of anders conservatief rechts. En ze bedoelen er hetzelfde mee: het hele betoog linksom of rechtsom wegvegen. Dat is onze debatcultuur. Het is zuur en zeurderig. Lees Meer

0
Wat is er toch aan de hand met D66?

Deze winter werd ik aangesproken door een D66-meisje. Blond haar. Grote uilenbril. Groen jasje. Fris en fruitig. ‘Mag ik u een folder aanbieden, meneer?’ Dat wilde ik wel. Ik zou namelijk best op D66 kunnen stemmen. ‘Maar vertel eens waarom’, zei ik. Daar schrok ze van. Ze wilde gewoon haar folder aan me kwijt. Toch kwam ze met een punt. Onderwijs. ‘Voor uw kinderen.’ Ik vroeg wat D66 dan wilde met het onderwijs. ‘Beter onderwijs’, zei ze. Ik wilde haar niet langer kwellen en nam haar foldertje mee. Het is de makke met die partij. Ze willen wel dingen veranderen, maar weten niet precies wat. Lees Meer

0
Sharon en Eric (voorgedragen column)

Even een stukje voorlezen uit de Wikipedia van mevrouw Dijksma.

In 1848 kwam Sharon Dijksma in de Tweede Kamer. Le deuxieme chambre. Ze heette toen nog Sharon. Lees Meer

0
Met lieve woordjes word je geen burgemeester, Robbie (Het Parool)

Je kunt niet zeggen dat hij geen lef heeft. Robbie Oudkerk wil burgemeester worden. Hij kondigde dat in een mooie openbare brief aan. Het was een brief die je schrijft aan je geliefde als je een keer naast de pot hebt gepist. Glibberige woorden als schaamte slepen je mee in zijn overwegingen. Angst. Afwijzing. Amsterdam. Hij schrijft het deemoedig en toch daadkrachtig op, zoals een man dat doet. Hij wil dan ook erg graag. Amsterdam is zijn geliefde en voor haar wil hij er zijn, ook al moet hij nu eerst diep door het stof. Lees Meer

1
Je moedertje

Dit is raar. Ze zitten op de kop van het Java-eiland, Ahmed en zijn moeder. Het waait. Ahmeds moeder moet haar hoofddoek onder haar kin vasthouden, om te voorkomen dat hij afwaait. Ook haar papieren, in een verfrommelde blauwe envelop en de ‘brief van de koning’ wapperen in de wind. Ze zwijgen. Een jaar lang hebben ze elkaar niet gezien. Woorden kunnen echter niets lijmen. Ze zitten vast in gedachten. Lees Meer

0
Vrij met elkaar (voor de laatste keer)

Dit is mijn laatste column voor De Echo. Terwijl ze op de redactie een grote afscheidsenvelop vullen met gouden horloges, geld en diamanten, voel ik me eenzaam, verlaten. Lees Meer

1
De weggesnauwde toerist

Daar staat hij, midden op het fietspad, met de kaart van Amsterdam in zijn hand. Hij kijkt links en rechts. Zijn ogen stralen hulpeloosheid uit. En die verspringen naar angst als er een fietser vlak langs hem rijdt die hem ‘mongool’ noemt. Hij maakt een verontschuldigend handgebaar, maar dan krijgt hij een duw vanachter, gepaard met het woord ‘idioot’. Lees Meer

3
De brief van de koning

Hij kijkt vaak naar de foto van zijn moeder. Als hij niet kan slapen, praat hij met haar, zonder woorden, zonder geluid, soms alleen een snik van een verdwaalde traan. Maar die slikt hij snel weg. Lees Meer

0
Stil zijn

Stil zijn of niet. Ik merk zelf dat ik met het klimmen der jaren stiller word. Waar ik vroeger direct in de pen geklommen zou zijn als iemand het in zijn botte harses haalt om te schreeuwen als we onze doden herdenken, zo zwijg ik nu. Sterker nog, ik erger me aan andermans ergernis. Lees Meer

1 2 3 4 >