Archive for the Columns Category
0
Rafelrandje

Al een aantal jaren ligt de stad er goed bij. Goede bestrating, onderhouden huizen en redelijk schoon. Dat komt vooral omdat er veel geld uit de parkeerautomaten komt. Dat geld wordt direct in het onderhoud van de straten gestopt. Zeker vergeleken met andere steden, is Amsterdam een fijne stad. Heel prettig. Maar nee. Juist dan duiken de klachten op. Lees Meer

0
Rookvrije terrassen

Café-restaurant Amsterdam heeft het eerste rookvrije terras van Amsterdam. Café De Jaren in de Nieuwe Doelenstraat denkt erover na. Roken. Het is uitstervend. Twee weken terug waren het nog de pretparken die het hun gasten verboden om in de wachtrij van een attractie te roken. Lees Meer

0
Het leven is vurrukkulluk

Het Leven is Vurrukkulluk wordt verfilmd. De roman van Remco Campert uit 1961 speelt zich af in en om Het Vondelpark. Frans Weisz regisseert het en zijn zoon speelt de hoofdpersoon. Lees Meer

0
Omgaan met de oorlog

De oorlog ligt steeds verder achter ons. Je ziet soms wat brokstukken van een ver verleden. Maar mensen weten niet meer wat het betekent. Glazen platen in het Wertheimpark. Dit nooit weer? Op de Dam zien ze vooral een grote dildo, met wat krioelende mensen eromheen. Maar staat het ook ergens voor? In Berlijn heb je een niet te vermijden monument, omdat zeventig jaar geleden zes miljoen joden zijn afgeslacht. Iets om stil van te worden, maar jonge mensen maken vrolijke selfies, geen idee van wat er is gebeurd. Lees Meer

0
Patrick Kluivert is pure poëzie

Kluivert. Patrick. Zelfs ik krijg moederlijke gevoelens als ik hem zie. Voor de zoveelste keer is hij in opspraak. Nu weer omdat hij een enorme schuld heeft bij een goksyndicaat. Lees Meer

0
Dat de multiculturele stad mislukt is

Denk. Bij de verkiezingen scoorden ze in Amsterdam heel goed. In Nieuw-West wisten ze zelfs twintig procent van de stemmen te veroveren. Ik moest altijd lachen om die Denk-boys, met hun trophywife Sylvana, die de partij als een dief in de nacht verliet. Lees Meer

0
De Jessias moet zich niets aantrekken van het ondankbare linksvolk

Deze week begint het langste en meest voorspelbare theaterstuk van het jaar: De formatie. Toneel voor kleuters. Eerst worden alle onmogelijke coalities onderzocht. Met als enige doel dat wij, het domme volk, zien dat dat niet levensvatbaar is. Het toneelstuk eindigt pas na de zomer, als er schijnbaar zuchtend en puffend een ploeg op het bordes staat. Dat zal bestaan uit VVD, CDA, D66 en GroenLinks. De meest logische keuze. Dat ziet iedereen, maar dat mag je dus niet zeggen. Lees Meer

0
Ik ben toch geen Turk

‘Ik ben toch geen Turk.’ Het was mijn antwoord op de vraag van mijn moeder die me een bezem voorhield. Dat was normaal om te zeggen, destijds. Ik was tiener en wist niet beter, zeg ik nu, met schaamte. Lees Meer

0
Van een vluchtelingenkamp naar een huis aan de Prinsengracht

Soms lees je verhalen waar je vrolijk van wordt. Bijvoorbeeld dat van Tarek Karboutli, een Syrische vluchteling. Vorige maand zat hij nog in een overvol vluchtelingenkamp in Griekenland, nu woont hij aan de Prinsengracht en traint hij mee met AFC. Lees Meer

1
Het gogme van Robbie Oudkerk. En of Lodewijk Asscher dat nog kan aanleren

Robbie Oudkerk noemde het gogme. Prachtig Jiddisch woord. Hij bedoelde ermee dat je een baasje bent, sluw bent, dat je met een kwinkslag de ander wegspeelt. Maar ook met lef. Met authenticiteit. Robbie had dat. Het bracht hem ver. Maar daarna viel hij diep. Want dat hoort er ook bij. Lees Meer

1 2 3 4 >