Archive for the De Echo Category
0
Blijft het Femkenisme bestaan?

Vorige week fietste de nieuwe burgemeester door rood. Een journalist zag het en twitterde het direct. Halsema gaf haar schuld toe. Ze reageerde in het RTL-programma Editie NL. ‘Ik geef het toe. Ik heb het gedaan. En ik zal het nooit meer doen.’ Het klonk als een zucht. Tussen de woorden door hoor je haar eigenlijke boodschap: joh, flikker op. Op die houding hoop ik. Dat Femke vooral dwars blijft. Dat ze blijft schrijven, blijft nadenken, blijft interveniëren in de belangrijke debatten, ondanks die knellende ambtsketen. Lees Meer

0
Lieve Lodewijk

Lieve Lodewijk,

Voordat ik allemaal nare dingen ga zeggen over jou, Lodewijk, wil ik even zeggen dat ik echt van je hou. Want, mensen, echt, Lodewijk is de aardigste politicus die ik ken. En de beste. En dat meen ik.

Daar zit ook direct het probleem, jouw probleem. Lees Meer

0
Met lieve woordjes word je geen burgemeester, Robbie (Het Parool)

Je kunt niet zeggen dat hij geen lef heeft. Robbie Oudkerk wil burgemeester worden. Hij kondigde dat in een mooie openbare brief aan. Het was een brief die je schrijft aan je geliefde als je een keer naast de pot hebt gepist. Glibberige woorden als schaamte slepen je mee in zijn overwegingen. Angst. Afwijzing. Amsterdam. Hij schrijft het deemoedig en toch daadkrachtig op, zoals een man dat doet. Hij wil dan ook erg graag. Amsterdam is zijn geliefde en voor haar wil hij er zijn, ook al moet hij nu eerst diep door het stof. Lees Meer

0
Vrij met elkaar (voor de laatste keer)

Dit is mijn laatste column voor De Echo. Terwijl ze op de redactie een grote afscheidsenvelop vullen met gouden horloges, geld en diamanten, voel ik me eenzaam, verlaten. Lees Meer

1
De weggesnauwde toerist

Daar staat hij, midden op het fietspad, met de kaart van Amsterdam in zijn hand. Hij kijkt links en rechts. Zijn ogen stralen hulpeloosheid uit. En die verspringen naar angst als er een fietser vlak langs hem rijdt die hem ‘mongool’ noemt. Hij maakt een verontschuldigend handgebaar, maar dan krijgt hij een duw vanachter, gepaard met het woord ‘idioot’. Lees Meer

0
Stil zijn

Stil zijn of niet. Ik merk zelf dat ik met het klimmen der jaren stiller word. Waar ik vroeger direct in de pen geklommen zou zijn als iemand het in zijn botte harses haalt om te schreeuwen als we onze doden herdenken, zo zwijg ik nu. Sterker nog, ik erger me aan andermans ergernis. Lees Meer

0
Waarom Fatima Elatik zich niks kan veroorloven en Mark Rutte alles

Rappers en criminelen. Dat is dikke mik. Dat stond in een lang stuk in Het Parool. ‘Beiden zien de band als statusverhogend.’ Ze eren elkaar op social media en hangen rond in dure restaurants, waar ze met veel kabaal dure champagneflessen open ploppen, om hun rijkdom te tonen. Lees Meer

0
Femkenisme in Amsterdam

Femke Halsema wordt de nieuwe burgemeester. Dat zeg ik, omdat ik haar hoog heb zitten. Maar ook omdat ik kan rekenen. De Gemeenteraad is links en GroenLinks is er de grootste partij. Lees Meer

0
Mijn oma trouwde uiteindelijk wel met een christen

Bijna honderd jaar geleden verhuisde mijn oma van de Haarlemmerhouttuinen naar de Spaarndammerbuurt, waar ze een huis van Eigen Haard huurden. Ze was nog jong, maar wist zich dit te herinneren. Want ineens hadden ze een huis met aparte slaapkamers, een keuken en een woonkamer. Het was een luxe waar ze met open mond naar keken. Dit was het arbeidersparadijs. Hier hadden ze voor gevochten. Lees Meer

0
Michael van der Vlis

Vorige week overleed Michael van der Vlis, wethouder toen Amsterdam nog maakbaar leek. De PvdA was de mastodont die bepaalde wat er gebeurde en met wie en gedroeg zich als ‘Breznjew aan de Amstel’. Misschien is Jan Schaefer het icoon geworden. Hij was de man in het spijkerpak, uit de Pijp. De arbeider. Maar Van der Vlis was minstens zo belangrijk voor de stad. Lees Meer

1 2 3 4 >