Category Archives: Het Parool

U weet hoe het met Bokito ging?

 

House of Cards is weer begonnen. Maar wat is een dramaserie waard als de werkelijkheid vele malen idioter is? Met Donald Trump is het Witte Huis een dierentuin geworden en is de president zelf Bokito. Continue reading

Het volk moet zelf een coalitie kunnen kiezen

Twee maanden sluiten vier partijen zich op om een regering te vormen. VVD, CDA, D66 en GroenLinks. Het is de meest logische keuze. Vindt iedereen. Dus, hup aan het werk. Zou je denken. Volgens mij kun je er in drie dagen achter komen of het wat wordt of niet. Maar nee, er moest eerst ‘gesnuffeld’ worden. Dan ‘afgetast’, dan weer een ‘plaspauze’. Als je die woorden leest, zou je denken dat Martin Gaus een betere formateur zou zijn. Continue reading

De Jessias moet zich niets aantrekken van het ondankbare linksvolk

 

Deze week begint het langste en meest voorspelbare theaterstuk van het jaar: De formatie. Toneel voor kleuters. Eerst worden alle onmogelijke coalities onderzocht. Met als enige doel dat wij, het domme volk, zien dat dat niet levensvatbaar is. Het toneelstuk eindigt pas na de zomer, als er schijnbaar zuchtend en puffend een ploeg op het bordes staat. Dat zal bestaan uit VVD, CDA, D66 en GroenLinks. De meest logische keuze. Dat ziet iedereen, maar dat mag je dus niet zeggen. Continue reading

Waarom willen al die roeptoeters zo graag iets doen wat ze zelf zo haten?

 

Iedereen lijkt het erover eens: De politiek is een zooitje. Zakkenvullers. Vriendjespolitiek. Baantjesjagers. Over geen enkele beroepsgroep wordt met zoveel dedain gesproken als over politici. Je zou denken dat je in de Tweede Kamer nog niet dood gevonden wil worden. Maar niets is minder waar. De stoet aan b-acteurs die nu de kieslijsten bestormt, wordt alleen maar groter. Je hoort er tegenwoordig niet meer bij als je niet op een kieslijst staat. Continue reading

De PvdA is als Bokito’s apenrots. En de vrouw is de excuustruus

De PvdA vertoont een treffende gelijkenis met de apenrots van Bokito, zegt Marcel Duyvestijn. Terwijl de mannetjes zich op de borst slaan, liggen de vrouwtjes te slapen. Zo komen ze nooit op één. Continue reading

Geef Thierry Baudet in godsnaam een baan op een universiteit, desnoods de Trump University

 

Er zijn van die mensen die je wilt omhelzen, waar je een vriend voor wilt zijn. Ik heb dat met Rob Oudkerk. Maar ook met Didi Samsom. Mensen die met drama geladen zijn. Maar op dit moment zou ik het liefst het hoge voorhoofd van Thierry Baudet willen betten. Continue reading

Didi heeft één probleem. Niemand houdt van hem. Daarom ga ik Didi helpen.

 

Binnen de PvdA is het goed gebruik je eigen leider publiekelijk te schofferen. Er zijn speciale workshops waar je als PvdA’er leert om van rood vlees gehakt te maken. Ik heb daar zelf altijd graag aan mee gedaan. Job Cohen zal dat beamen. Maar op een gegeven moment word je milder. Dan wil je niet meer afserveren, maar uitserveren. Continue reading

Zullen we de oorlog een keer achter ons laten?

 

Ik neem even Marcel van Dam in de mond. Misschien wel de oervader van intellectueel klinkende grofheid. Hij was het namelijk die vond dat Pim Fortuyn een ‘sfeer van de NSB’ opriep. Hij eindigde met de dolksteek dat Fortuyn een ‘buitengewoon minderwaardig mens’ was, een duidelijke verwijzing naar Hitlers ‘untermenschen’, waar een ‘oplossing’ voor gevonden moest worden. Het hoge woord was eruit. Als je dit zo hoort, is het niet eens gek dat Fortuyns aanhangers zeiden dat de kogel van links kwam, toen hij vermoord werd. Continue reading