Archive for the The Post Online Category
0
Leefbare Henkie Bakker en de verdwenen tonnen

1d706c849c1298913008595e90ac61b9

224.000 euro verdween uit de kas van politieke partij Leefbaar Amsterdam, zo maakte de politie gisteren bekend. De dader blijkt een bekende van partij-icoon Henk Bakker te zijn. Het was de nummer drie op de kandidatenlijst van 2006, Ger van de V. Terwijl Henk Bakker senior, de oprichter van Leefbaar, op sterven lag, graaide Van de V. zich het ongans. Henk junior wist al direct dat Van der V. achter de verduistering zat, maar liep steeds vast, omdat er een corrupte agent voor Van der V. stond die telkens weigerde zijn aangifte op te nemen en op allerlei manieren de zaak frustreerde. Van der V. werd eind november gearresteerd en is onlangs vrijgelaten, maar is nog wel verdachte in de zaak. ‘Nu gaat het OM bepalen of er een zaak komt’, zegt Henk Bakker junior. Lees Meer

0
Bange mannen. Geert onder tafel. Didi in het bos

geert-wilders-100-gulden

‘Politiek is niet voor bange mannen.’ U kent die uitspraak wel. Het zijn vaak mannen die dit zeggen. Bokito’s. Mannen met rode billen, die van tak naar tak zweven. Zelf zijn ze natuurlijk nooit bang. In hun ogen vlamt continu het alerte vuur van de geslaagde man. Lees Meer

0
Rutte is de beste premier ooit

2159308

‘Ik wil een leider met visie.’ Dat soort zinnen. Ik kan ze niet meer horen, die zinnen. Vaak worden ze uitgesproken door mensen die zelf niet verder kijken dan hun eigen onderbuik, terwijl ze friemelen aan iets wat daar onder hangt. Die mensen zeggen ook dat het hele volk snakt naar leiderschap en visie. Dat is stierenpoep. Wij verlangen naar rust, reinheid en regelmaat. Meer niet. Lees Meer

0
Dat de profeet een pedofiel is

de_profeet_op_cartoon310106

Vorige week hield Yoeri Albrecht een lezing in zijn eigen Balie. De directeur van het vertelde dat er vorig jaar een toneelschrijver naar hem toe kwam die een toneelstuk geschreven had over de profeet Mohamed en diens jonge vrouw, de toen negenjarige Aïsja. Omdat De Balie vroeger een rechtbank was, wilde de schrijver Mohamed in de beklaagdenbank zetten. Lees Meer

0
De heilgie drie-eenheid van Didi

Diederik_samsom_tineke

Bij elke ledenbijeenkomst zie je ze rond Didi staan. Lodewijk Asscher rechts en Hans Spekman links. Dat zijn feitelijk de twee helften waar Didi uit bestaat. De bestuurder aan de ene kant en aan de ander kant de partijman, de idealist. Ze glimlachen. Ze kloppen op zijn schouder en achter de coulissen staan ze met z’n drieën nog een tijdje te knuffelen. Als er één huilt, huilen ze allemaal. Lees Meer

0
Didi en Tineke weer bij mekaar

3ce50fb9ec

Vorig jaar was hij de held, Diederik Samsom. Met zijn heerlijke verhaal knalde hij naar 38 zetels. Daarna timmerde hij een solide regering in elkaar. Toen Rutte en hij –na de presentatie van het regeerakkoord- bij Pauw en Witteman zaten, zag je pure liefde. Dit filmpje laat dat het beste zien. http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/media/188582

Lees Meer

0
Bert Brussen is homo

bertbrussen

‘Volgens mij is ie gewoon homo.’ Het ging over Bert Brussen. Een man en een vrouw nuttigden de lunch aan het tafeltje naast het mijne. Zij dronk muntthee. Hij at een broodje zalm en sprak. ‘Altijd dat zeiken. Altijd dat negatieve. Bah.’ Hij stak zijn tong uit, maar had niet in de gaten dat daar nog zalm op zat. ‘Altijd afgeven op iedereen. Maar als je een keer aan hem komt… O-o-o.’ Hij nam een grote hap. Lees Meer

0
Een gebroken Didi

 media_xl_1217902

Didi en Tineke gaan scheiden. Verdomme. ‘Het leven loopt helaas niet altijd zoals verwacht. Dit is een heel ingrijpende en verdrietige wending’, zei  Samsom tegen NRC. De man die zijn hele familie bij de politiek betrok, die in filmpjes liet zien hoe persoonlijk de politiek kan zijn, ziet er gebroken uit. Hij bakte pannenkoeken. Hij dronk thee. Hij was thuis. ‘Mijn gezin is nu eenmaal mijn inspiratiebron.’ Lees Meer

0
De laatste roker

schmidt2

Helmut Schmidt, oud-bondskanselier van Duitsland, is 94, maar rookt nog als een ketter. Hij liet tweehonderd sloffen sigaretten van zijn favoriete merk inslaan, omdat de Europese Unie deze mentholsigaretten wil verbieden. Dat schrijft Rolf Bos in De Volkskrant vandaag.

Zo’n verhaal waar je blij van wordt. Ik weet eigenlijk niet eens waarom. Gewoon. Omdat het tegen de tijdgeest ingaat. En daar heb ik af en toe behoefte aan.

Het verhaal komt van Peer Steinbrück, de kandidaat van de SDP om Angela Merkel op te volgen. Hij wil hiermee de strenge regels van de Unie aan de kaak stellen. Zelf heeft hij honderd speciale Franse gloeilampen in zijn garage opgeslagen.

Terug naar Schmidt. In Duitsland is hij de laatste tevreden roker. Hij mag in de schouwburg of op het partijcongres als enige blijven walmen. Maar ook op televisie mag hij roken. Heerlijk. Dan ben je een baas.

Ooit rookte iedereen. Overal. In het ziekenhuis. Op school. In de crematoria. Een sigaret was feitelijk een elfde vinger en overal was het mistig. Lange tijd hadden mijn ouders op tafel een glaasje staan met sigaretten voor de gasten. Je at. Je dronk. Je rookte.

Die hele wereld is verdwenen. Het zal mijn midlifecrisis zijn dat ik nu graag een sigaret op zou steken. Rutger Kopland schreef ooit over het ‘verlangen naar een sigaret.’ Hij besloot dat gedicht met ‘het verlangen naar een sigaret is het verlangen zelf.’

Het is het verlangen naar een tijd dat je tevreden was als je na gedane arbeid een sigaret opstak. Ik rook al meer dan tien jaar niet meer. Het was de beste beslissing ooit, maar nog steeds heb ik na het eten, dat uitbuikmoment, behoefte aan rook, aan zuigen, aan grote wolken nietszeggendheid.

Waar ze in Duitsland dus een uitzondering maken voor Schmidt, zo zouden wij dat ook voor prinses Beatrix moeten doen. Naar mijn weten is zij bij ons de laatste tevreden roker. Toch moet ze dat altijd achter de rododendrons doen. Wij zijn daar schijterig in, omdat wij een land van magnieters zijn. Maar nu ze geen openbare functie meer heeft, moeten we het haar gunnen om zich met een aureool van rook te omringen.

Marcel Duyvestijn heeft een gevoel van nostalgie vandaag. Hij weet niet precies waarom

0
Didi’s heerlijke verhaal

media_xl_1217902

Didi gaat deze zomer nadenken. Vorig jaar om deze tijd zat hij ook in zijn rode rubberbootje op de Middellandse Zee. Toen bedacht hij niet alleen ‘het eerlijke verhaal’, maar ook de punchline ‘Nu doet u het weer’. God, wat was hij gelukkig.

Wat hij toen ook bedacht, ik ga niet het kabinet in, ik blijf in de Kamer. De naam van Frits Bolkestein viel veelvuldig. Zo ging hij het ook doen. Frits schreef, tijdens het eerste paarse kabinet, met zijn oranje marker het VVD verhaal vanuit de Kamerbankjes. Didi ging die Bolkestein-rol vertolken.

Maar niks van dat alles. Didi legt uit. Didi verdedigt. Didi sjouwt met hamers en sikkels om dit kabinet maar te redden. Aan zijn eigen verhaal komt hij helemaal niet toe.

Hoe anders is dat met Halbe Zijlstra. Vandaag had hij weer een opiniestuk in De Volkskrant. De Tweede Kamer dient teveel moties in, teveel vragen, teveel geklets. Eerder schreef hij al een visie op de verzorgingsstaat, die kleiner moet, zoals alles bij de VVD kleiner moet. Hoewel beide essays niemendalletjes waren, positioneert hij zich steeds meer als onafhankelijke ‘denker’. Halbe doet dat met een Ruttistische glimlach.

Dat doet Didi pijn. Halbe de denker. Verdikkie. Wie is hier nu eigenlijk de denker? Als Didi zijn rubberbootje weer op het strand trekt, vertelt hij aan zijn Tineke dat het allemaal anders wordt. Fuck dat eerlijke verhaal. Fuck dit kabinet. Hij neemt de houding van een gewichtsheffer aan en zegt dan strijdvaardig: Ik ga een boek schrijven. Over visie. Over vergezichten. De titel heeft hij al: ‘Didi’s heerlijke verhaal.’ Ook de cover ziet hij al voor zich. Hijzelf in een rood zwembroekje op een wit strand. Achter hem staat Jetta Kleinsma zijn rug in te smeren.

Marcel Duyvestijn heeft aangeboden om ‘Didi’s heerlijke verhaal’ te schrijven. Vandaag kwam het bericht dat hij geen interesse heeft. www.liefdevollid.nl

Deze column verscheen eerder bij The Post Online

1 2 >