Archive for the Uncategorized Category
0
Plassend onder de douche dacht ik aan Femke Halsema

femke_lachend.jpg
Femke wilde eigenlijk met een Mercedez vol vuurwerk GroenLinks opblazen. Mijn column voor De Post Online.


0
Alleen zijn als niemand alleen is

vondelpark_vondel.jpg
Stil in de stad. Iedereen die op straat was, ging bij iemand op visite. Op de Brouwersgracht hingen lampjes voor de ramen. Er klonk iets van lang-zal-die leven. Mensen hielden hun glas hoog.

Op een bankje voor het huis zat Arnold, al tien jaar zwerver. Hij keek naar het feestgedruis, de beslagen ramen, de kerstster die lichtjes bewoog. Hij trok een blik bier open en proostte op het gezelschap dat hij niet kende, nam een slok en boerde tevreden.

Dit was zijn moment. Ja. Het was koud. Ja. Hij was alleen. Maar toch genoot hij. ‘Niks lekkerder dan alleen zijn als anderen niet alleen zijn’, zei hij een keer. Hij genoot van een lege Leidsestraat. Rolluiken naar beneden, een lichte motregen, maar vooral die oorverdovende stilte. Onwerkelijk.

Ik denk aan Arnold. Omdat hij er dit jaar niet zal zitten. Niet op zijn vertrouwde bank, niet in de Leidsestraat. Vorig jaar overleed hij. Moe. Versleten. Hij lag in het Vondelpark, vlakbij het stadbeeld van Joost. Het blik bier had hij nog in zijn handen.


Deze column verscheen eerder in De Echo

0
Gastvrij Amsterdam

taxibord.jpg

Goedgemutst rolde ik de kroeg uit. Alcohol en vriendschap borrelden vrolijk in mijn buik. Ik zwaaide naar tram 10, die klingelend een groep toeristen opzij duwde. Het was de laatste. Een verliefd stel rende er wanhopig achteraan.

Een koude, maar mooie nacht op het Leidse Plein. Mijn vrolijkheid verdween echter snel toen ik zag dat voor de tweede keer in twee weken mijn fiets was gejat.

Dan maar met de taxi. Zuchtend stapte ik in. Ik moest naar oost, maar deze taxi reed naar west. Met een vaag verhaal vertelde hij dat hij niet mocht keren, niet op de trambaan mocht en niet op de hoek mocht stoppen. Daarom moest hij wel omrijden. Mijn bebontkraagde chauffeur, die naar sigaretten rook, overtrad vervolgens wel alle verkeersregels en reed met een hand aan het stuur alsof hij een botsauto bestuurde. Geradbraakt stapte ik uit.

De volgende dag las ik in Het Parool dat Amsterdam een van de meest gastvrije steden in de wereld is. Op plek negen staan we. Dat u het weet.


Deze column verscheen eerder in De Echo

0
Zuchtmeisje beatrix

beatrix_23.png
Koningin Beatrix werd door Elsevier uitgeroepen tot Nederlander van het Jaar. Vanwege haar ‘menselijke gezicht’. Daar krijg je tegenwoordig prijzen voor, als je een menselijk gezicht hebt. Mijn column voor De Jaap gaat daarover.


0
Racist of heler

opoefiets.jpg

‘Hiero me fiets te koop.’ Die tekst trof me. Hij stond op Marktplaats. Mijn oude fiets was op het Centraal Station ontvreemd, dus ik zocht een nieuwe. Ik belde de eigenaar van ‘me fiets’ en we maakten een afspraak.

Zoals hij schreef, zo sprak hij ook. ‘Goed, gast.’ Hij had een bontkraag. Sneakers boven een afgezakte spijkerbroek. Zwarte natte krullen in de nek. We wisselden wat losse obligate woorden, waarna ik zijn fiets kocht en naar huis terug ging.

Ik was tevreden. Maar toen ik het verhaal vertelde aan een vriend, werd hij boos. ‘Je bent een heler. Die gast van jou heeft die fiets gestolen. Op deze manier hou je het systeem in stand.’

Een fietsverkopende Marokkaan moest ik dus wantrouwen. Van Fatima Elatik had ik geleerd dat Marokkanen nooit fietsen. Dat is ‘uncool’. Dus ik had het moeten weten.

En toch. Is een fietsverkoper met het uiterlijk van Eberhard van der Laan betrouwbaarder? Of anders gezegd: ben ik een racist of een heler? Pfff. Moeilijk hoor.


Deze column verscheen eerder in De Echo

0
De discriminatie van GroenLinks

andree_van_es2.jpg
GroenLinks heeft twee vingertjes. Een links verheven vingertje. En een rechts vingertje. Maar die gaan niet bij elke misstand omhoog. Mijn column voor De Jaap.

0
800.000-ste ooievaar

eberhard_mewt_baby.jpg

Zaterdag vloog er een ooievaar over de stad. Hij bracht Alex. Niet zomaar een baby. Nee. Hij was de achthonderdduizendste Amsterdammer. Hatseflats.

Alex komt terecht in een mooie wereld. We zijn namelijk verdomd gelukkig. Niet een beetje, nee, we geven onszelf een 7,7. Dat cijfer verbaast iedereen. Dit was immers volgens Geert Wilders – de man die gedijt op zure zult en chagrijn – ‘het rampjaar’. Ook de ouwe Amsterdammer – die inmiddels vooral in Almere en Purmerend woont – zal niet geloven dat wij gelukkig zijn.

Toch is het zo, Alex. We zijn gelukkig.  Amsterdam ligt er geweldig bij en zelfs vanuit de kelder komt goed nieuws: de Noord-Zuidlijn heeft een flinke meevaller.

Is het dan allemaal halleluja? Nee, natuurlijk niet. Een stad met alleen maar geluk en liefde kan nooit volmaakt zijn. Er is een zeurpuntje. De plek die jij hebt uitgekozen, Alex, is geen droge plek. Het regent hier elke dag. Wellicht dat je daar – als je groter bent – iets aan kunt doen. We streven toch naar een gelukscijfer 8.



Deze column verscheen eerder in De Echo

0
Rutger Castricum, de Vondel van deze tijd

rutger_c.jpg
Helden en de beschaving. Marianne Zwagerman betoogde dat de ruwe, zuigende hufters de helden van nu zijn. Als voorbeeld gaf ze Rutger Castricum. Dat is de nieuwe Vondel, de nieuwe Spinoza, de nieuwe Gerard reve. Mijn column voor De Jaap.


0
De Wallen liften

wallenpoppen.jpg

Ooit zei Matthijs van Nieuwkerk tegen Lodewijk Asscher over de opschoonactie van De Wallen: ‘Ik kom er ook nooit. Ik weet er amper de weg, maar die Wallen, die horen er toch gewoon bij?’ Mooie zin. Hoeren. Snoeren. Drugs. De rafelrandjes van de stad. Toen ik achttien was, zou ik het nooit zeggen, maar nu wel: Die Wallen horen er helemaal niet bij.

Ze zijn ons afgenomen. Gegijzeld door zuipende Engelsen die tegen de ramen kotsen. Marokkaanse loverboys scooteren toeterend over de grachten. Dikke portiers lokken lullige toeristen naar binnen. Het is net als met Koninginnedag: geen Amsterdammer die er te vinden is.

Ik zeg dat, omdat het niet goed gaat met project 2012. Panden worden door de gemeente voor teveel geld overgenomen van pooiers die vervolgens doodleuk ergens anders beginnen. Dat wekt woede. Toch moet het stadsbestuur hiermee doorgaan. De Wallen zijn te mooi om aan de hufters over te laten. Te mooi om te verneuken. Zegt u dat ook even tegen Pieter Hilhorst, die daar nu over gaat?
 


Deze column verscheen eerder in De Echo

0
Het prikkeldraad van Leon de Winter

dewinter.jpg
Leon de Winter is hard op weg om de dorpsgek van Nederland te worden. Ik verlang terug naar de schrijver van de prachtige boeken die hij destijds schreef. [Mijn column voor De Jaap]


< 1 2 3 4 5 6 7 >