Joomla! site syndication http://www.liefdevollid.nl Sat, 11 Feb 2012 06:48:13 +0100 FeedCreator 1.7.2 http://www.liefdevollid.nl/images/M_images/joomla_rss.png http://www.liefdevollid.nl Joomla! site syndication http://www.liefdevollid.nl/content/view/944/8/ Donderavond mocht ik in Utrecht deze column uitspreken over veiligheid. Weblogs - Marcel Duyvestijn Fri, 10 Feb 2012 11:28:42 +0100 http://www.liefdevollid.nl/content/view/943/8/ U schrijft liefdesbrieven voor anderen? Ja. De liefdesbrief is een onderschat vehikel. We chatten, we dm’en. We sms’en. Maar waar word je nou echt week van? Wat hakt dwars door je ziel? Dat zijn de woorden. Dat zijn de zinnen die iets aanraken. Touché! Maar dat is niet het enige wat u schrijft? Bureau Duyvestijn schrijft allerlei soorten brieven. Haatbrieven. Afscheidsbrieven. Sollicitatiebrieven. Opiniebrieven. Maar omdat het stervenskoud is en Valentijnsdag voor de deur staat, zet ik de liefdesbrief even in de etalage. Nu met hatseflats-korting slechts 100 euro. Inclusief gedicht is het 130 euro. Een gegarandeerd succes. Hoe gaat dat in z’n werk? U stuurt mij tien woorden. En tien zinnen. En ik maak daar chocolade van. Simpel! Das toch niet echt? Nee. Das niet helemaal echt. Maar de bloemen die u koopt, heeft u ook niet zelf gekweekt. Die lekkere geile (zachte) bonbons heeft u ook niet gekoekebakkerd. Laat me u derhalve vertellen dat ik dicht tegen uw stijl aan ga zitten. Hebt u het druk? Manmanman. Ik kan het bijna niet meer aan. Op dit moment zitten er tien liefdevolle stagiaires aan mijn keukentafel te schrijven. De branche barst uit zijn voegen. Waarom is het eigenlijk zo goedkoop? Voor de liefde der gehele wereld. Let luv rule! Weet je, een paar woorden kunnen het verschil maken. Dat geldt voor de sollicitatiebrief. Maar zeer zeker ook voor de liefdesbrief. Noem eens wat successen? Fatima Elatik. Maar dat is jaren geleden. Van recenter datum, Melanie Schultz, minister van asfalt en treinen die niet op tijd rijden. Is het je opgevallen hoe vrolijk ze de laatste tijd is, ondanks alle ellende die over haar heen dendert. Pffff. Je gelooft er niks van? Nee. Dat is dan dom van je. Voor liefdesbrieven stuurt u een mailtje naar de directeur van Bureau Duyvestijn. Marceld@kpnplanet.nl Alle andere brieven kennen geen vaste prijs. Deze wordt in onderling contact gehatseflatst! Weblogs - Marcel Duyvestijn Thu, 09 Feb 2012 13:27:19 +0100 http://www.liefdevollid.nl/content/view/942/8/ Vroeger zat-ie alleen in Slotervaart. Daar noemden ze hem de sheriff. Ahmed Marcouch. Sinds hij in de Tweede Kamer zit, zit-ie echter overal. In Helmond. In Den Haag. En laatst, met Mark Lauriks, in Arnhem. Dan is-ie de crimefighter Dan zie je hem schuifelen, op die werkbezoeken. Met die grote jas aan, zware grijze sjaal om, kale schedel daarboven uit. Hij scharrelt een beetje, met zijn handen in zijn zak. Want in essentie is het een verlegen jongen, die het liefst naar zijn voeten kijkt. En hij monkelt. Meestal heeft de politie weer veel te laks gereageerd. Hij is altijd genadeloos in z’n oordeel. De blik die hij daarbij werpt, kan dodelijk zijn. Laatst was er een Belgische rechter die een roekeloze automobilist een straf oplegde met een keuze. Of je bent je rijbewijs kwijt. Of je leest het boek Tonio, van A.F.Th. van der Heijden. Kijk! Daar hou ik van. Niet dat geklets met die minimumstraffen. Nee, straffen die er in hakken. In die zin zou elke criminele bontkraag een middag Ahmed Marcouch tegenover zich moeten hebben. Grote kans dat zo’n jongen uitgescheurde oorlellen heeft, maar ook dat hij daarna afgestudeerd, getrouwd en van z’n geloof valt. Ahmed redt dat in een dag! De eerder genoemde Mark Lauriks, voorzitter van de PvdA Arnhem, citeerde, toen ik hem tegenkwam, een (volgens hem)van de mooiste passages van het verkiezingsprogramma. ‘Vrijheid is sterk afhankelijk van veiligheid.’ Hij wil er derhalve ook aan toevoegen: veiligheid is hartstikke links.
 In Arnhem trokken ze samen op. De twee kruimfeiters, Lauriks en Marcouch, allebei met het hoofd diep in de sjaal gedoken. In korte tijd waren Arnhemse ondernemers meerdere malen overvallen. En dus gingen ze samen met de fractievoorzitter van de PvdA Arnhem fractie poolshoogte nemen. Ook in Amsterdam West hebben ze veiligheid op het puntje van hun speer gebonden. Jeroen van Berkel, fractielid aldaar, kon zelfs enige sympathie opbrengen voor preventief fouilleren. ‘We moeten eens af van het idee dat het rechts zou zijn, de inzet op veiligheid’, zei hij met zijn linkervuist in de lucht. ‘We pikken het gewoon niet meer.’ Fatima Elatik, Amsterdam Oost schreeuwde Marokkaanse vaders bij mekaar: ‘het zijn verdomme jullie zonen. Doe wat!’ Hatseflats. Kruimfeiters zijn het. Ze slaan met vuisten op tafels die eigenlijk van de VVD waren. En dat zou een keer tijd worden. Diederik Samsom zei het al, nadat hij een tijdje straatcoach in Amsterdam was: onveiligheid op straat was voor onze partij “een enorme zwakke plek”. Hopelijk is dat voorbij. Hopelijk luisteren we vaker naar de woorden van Marik Lauriks: Veiligheid is hartstikke links. Deze column verscheen eerder op PvdA.nl. Ahmed Marcouch praat donderdag –samen met Marleen Haage, raadslid in Utrecht, bij de JS Utrecht over veilighei (http://www.js.nl/afdelingen/utrecht/nieuws/nieuws_item/t/themabijeenkomst_veiligheid)d. Weblogs - Marcel Duyvestijn Mon, 06 Feb 2012 21:46:00 +0100 http://www.liefdevollid.nl/content/view/941/8/ Gisteren nam Wouter Booij afscheid van zijn JS in Den Haag. Ik mocht een afscheidssaluut geven en sprak deze column uit Weblogs - Marcel Duyvestijn Fri, 03 Feb 2012 12:00:21 +0100 http://www.liefdevollid.nl/content/view/940/8/ Wie Lodewijk Asscher ziet, wordt gelukkig. Mooie vrouw. Mooie baan. Mooi leven. Hij laat zich voortstuwen door vrolijkheid. Hij rijdt in het zonnetje, met de wind in de rug. Het gróte talent. Zo groot zelfs dat niemand hem bekritiseert. Hij moet niet alleen de PvdA redden, hij moet ook het land redden. Hij! Hij zat vorige week bij mij op kantoor. Zijn hoofd steunde op zijn handen. Hij wist het even niet meer. Hij wilde iets heel anders. ‘Ik wil tegen een boom pissen. Heb je dat ook wel eens? Ik zei ja. ‘Of dansen op de Dam?’ Hij lachte. We weten allebei dat hij niet kan dansen. Toen begon hij over zijn schuldgevoel. Dat hij het goed wil doen. Dat hij dat voor zijn vader doet. En zijn opa. ‘Ik hou van Amsterdam.’ Hij zei het bijna verontschuldigend. Alsof hij daarmee ook wilde zeggen: sodemieter toch op met die PvdA. Als hij het zeilmeisje ziet, wil hij zeilen. Als hij in het concertgebouw zit, wil hij viool spelen. ‘Er zit een violist in mij. Echt.’ Ik trok onbedoeld een grimas, waardoor hij direct toegaf: misschien ook niet. Weer liet hij zijn hoofd zakken. Toen pakte hij mijn visitekaartje. ‘Kan ik niet bij jou werken?’ We hebben elkaar een hand gegeven. Vanaf maart 2014 wordt Lodewijk Asscher Hoofd Gezelligheid, bij Bureau Duyvestijn. Deze column verscheen eerder in De Echo Weblogs - Marcel Duyvestijn Wed, 01 Feb 2012 13:51:21 +0100