Verdikkeme. Stelletje moslimhaters. Hebben we eindelijk een goeie bruggenbouwer, gaan ze hem wegpesten. Alleen omdat hij moslim is. Ons klimaat is ziek. Pestklimaat. Een soort Israël. Uiteindelijk is het de schuld van Israël. Altijd weer. Tariq Ramadan is altijd het slachtoffer, verdikkie. Is het niet van de Joden. Dan wel van de Nederlanders. Ook een soort joden.

‘Zij zijn blij als wij winnen.’ ‘Zij’ zijn de Arabische landen. ‘Wij’ zijn de Amerikanen (of breder: de westerse wereld). Dat zegt Toby Ziegler. Wie? Dat is het hoofd communicatie van President Bartlet in de televisieserie West Wing. Die uitspraak hield me de hele nacht wakker. Hoewel hij heel Amerikaans is, is hij ook heel erg actueel. Het overdragen van onze westerse verworvenheden en vrijheden. Dat is democratie. Die moet je intern verdedigen. En naar het buitenland toe exporteren.

 

In de tuin bij de buren hadden ze het over het weer. Een kwartier lang. 'Het is wel lekker. Maar toch ook weer niet zo lekker.' Lege woorden. Tot iemand zei: Rita Verdonk? Is die dood? Ze wisten het niet. Ze twijfelden. ‘Nee toch?’ Ik schrok me het apelazarus en ging meteen zoeken op internet. Nee. Ze leeft nog. Springlevend zelfs. Op haar website staat ze in allerlei poses. Blijkt ze overal te zijn. Ze wordt zeer vriendelijk ontvangen in Limburg. En ze doet mee in Landgraaf. Gelukkig maar.

Geert Wilders doet niet mee met de verkiezingen. Het ‘lafaard’ is niet van de lucht. En terecht. Kun je een keer wat doen voor je kiezers en dan laat je verstek gaan. Dat is dom. En toch. Hij weet dat hij de regie dan helemaal kwijt is. Als overal van die onervaren PVV-baasjes onzinnige dingen gaan roeptoeteren… tja.

 

Ik wilde iets grappigs schrijven over de As Sidique school. Een oud lerares schrijft namelijk in Het Parool dat zij ‘andere culturen buiten sluiten’. Het ergste ‘is dat ze haar leerlingen moet melden dat het christendom afgeschaft wordt.’ Een hyperbooltje. Een pastiche. Een satirisch stuk. Maar Jezus, het is helemaal niet grappig. Het is heel droevig zelfs.

 

Mozart vergelijkt de Koran met Mein Kampf. Daarop reageert Mohamed Rabbae weer dat Wilders een ‘kleine Hitler’ is. Ook nu is er weer iemand die de Tweedewereldoorlog erbij haalt om zijn punt te maken. Wie is er nou de nazi? Mohamed, Hitler en Wilders worden om en om met elkaar vergeleken. Één ding is duidelijk: alle vergelijkingen geven een diepe domheid aan.

 

Fatima ken ik al jaren. Sinds 2000 toen ik bij de fractie van de PvdA ging werken. Het klikte. Ik noemde haar Fatiem, zoals haar oma haar ook noemde. Het is (om even Mart Smeets te parafraseren) een gek mens. En een flap-uit. Dat bleek vandaag weer, toen ze Wilders (beleid) met Hitler vergeleek. ‘Ongelooflijk domme gans.’ 

 

Via Google-translations kun je van alles laten vertalen. Ik krijg dan ook wel eens mailtjes van Visa. Of van KPN. Of van mijn bank. 'Alleen even geven passwords. Problemen helpen.' Boeven zijn het. Wie in dit soort kromme teksten trapt, vraagt er zelf om. En luie criminelen verdienen mijn geld niet. Dat terwijl ze weten dat ik bijna overal in trap. Nu bezig met de abracadabra-formulieren voor de hypotheek.

Geert wil alles weten. Wat het kost? Hoeveel het er zijn? Wat ze eten? Met wie ze neuken (en wat het resultaat daarvan is?) Moslims. Hij las een Engelse krant en schrok zich het apelazerus. Europa bestaat in 2050 voor 20% uit moslims. En belangrijker: Nederland neemt een koppositie in.

 

Vroeger schreef ik veel brieven. Soms waren het dagboekfragmenten. Maar omdat ik geen dagboek bij kan houden (ik verzand vaak in de waarheid), schreef ik mijn zieleroerselen tegen iemand aan. Nu twitter ik (sinds gisteren). Dat ik nieuwe schoenen heb en een mooie rode stropdas heb gekocht. Geweldig. Er zijn nu al zeven mensen die me willen volgen en vragen of het veterschoenen zijn.

 

Als Ahmed Marcouch zijn roze veters strikt, is dat nieuws. Maar als zijn deelraad iets raars doet, wordt dat pas maanden later opgemerkt. Neem de twee PvdA’ers (Bouzrou een Kattouss) die tegen de homonota stemden. Ze keken naar de plaatselijke islamitische slager (een prominent daar) en naar de imam toen ze hun hand demonstratief omhoog staken. Zij kunnen dus kennelijk niet zonder ruggespraak opereren. En nog erger: ze opereren compleet tegen de PvdA-lijn in. Maar wegsturen gaat niet. Want dan houdt de PvdA maar zes zetels over. Terwijl ze er elf (!) hadden. Update: Kattouss heeft inmiddels in Het Parool gereageerd: ''Een corrigerend gesprek lijkt me zinloos."

 

België. Als je bij Lille de grens over gaat, voel je het direct. Gaten in de weg, betonplaten, overwoekerend onkruid, weinig strepen meer op de weg. Het lijkt ze niet veel te interesseren, de ‘rijkswegen’. Als je dan dat blauwe bord met ‘Nederland’ voorbij hobbelt, houdt het kedeng-kedeng prompt op. Aangeharkt is het ineens. Schone bordjes. Zwart asfalt dat zoemt. Zacht wiebelend in je auto denk je weer: België. Wat is er toch altijd met België?

De één is anderhalf. De ander is drieënhalf. Klein en iets groter. Twee mannetjes. Mooie mannetjes, dat kan ik toch wel zeggen - de foto's zijn het objectieve bewijs. Dat duwt elkaar de hele dag. Gisteren ging dat iets te grof. En dus viel Laurens met zijn hoofd tegen de deurpost. Gevolg: Veel bloed en een gat in zijn hoofd. Lucas. Overstuur. Laurens overstuur. Op de eerste hulp werd de wond ‘gelijmd’.

 

West Wing is dé serie voor politicolfielen. Martin Sheen als president. Daaronder zijn staff. Intriges. Leugens. Verloren slagen. En vriendschap. Ik zit alweer weken ondergedompeld in de televisieserie over het wel en wee van de President van de Verenigde Staten. Het is fictie. Natuurlijk. En toch. In de politiek gaat het zo.

 

'Echt Nederlands’. Meestal volgt er dan een negatieve uitleg. Iets over driekwartbroeken. Kijken-kijken-niet-kopen. Bot. Hard pratend. ‘Echt Frans’ is het tegenovergestelde. De keuken. De architectuur. De wijnen. Alles is mooi. Nederlanders houden niet van zichzelf. Ze houden van Frankrijk.

De moskeeën lopen leeg. Wat heerlijk. De secularisatie is niet meer te stoppen. Dat blijkt uit cijfers van het CBS. Mooi. Volgende stap is dat je je ook geen moslim meer noemt. Sowieso moeten we mensen ont- etiketteren. Gewoon ‘mens’. Geen Marokkaans-Nederlandse moslimhomo, maar ‘mens’. Geen allochtone gehandicapte vrouw, maar ‘mens’.

 

Terug van vakantie. Bijna drie weken van de wereld afgesloten. Door het raam aan de voorkant van ons huis kon ik al zien dat de buurman uitstekende stapels had gemaakt voor ons. Een stapel kranten. En een stapel enveloppen (waarvan sommigen blauw). Die is voor later. Eerst de kranten. Want al de hele terugweg dacht ik aan de doden. Wie is er doodgegaan, terwijl ik er niet was? Simon Vinkenoog en Michaël Zeeman.

 

De redactie van Rood, het ledenblad van de PvdA vroeg me een opiniestuk te schrijven. De opdracht was: oké, we hebben verloren. Maar hoe nu verder? "Na de afwas ruik je frisheid. Dan voel je je herboren en kun je al die uitdagingen van deze eeuw aan. Dan kun je hoop bieden en angst verslaan." Een opiniestuk 

 

Zomercolumns. Mijn zoon - Laurens Campert Anne - is naar hem vernoemd - Remco Campert. Een raar soort liefde voel ik voor die man. Ik ben een fan. Ronald Giphart schreef ooit dat je je idool (in zijn geval Jeroen Brouwers) nooit in levende lijve moet ontmoeten. Dat leidt alleen maar tot teleurstellingen. Zit heel veel waarheid in. In mijn geval klopt het echter niet helemaal. Mijn ontmoeting zit nog steeds diep en dierbaar verankerd in mijn herinnering. Vandaag is hij jarig en wordt hij tachtig.

 

 

Zomercolumns: Pim Fortuyn. Hij was 'extreem rechts'. Een flamboyante rechts-racistische flikker, zoals een grote Engelse krant ooit optekende. Maar was dat zo? Sneed de professor niet gewoon linkse thema's aan. Over schaalvergroting in het onderwijs en de zorg. Over islamisering. Zijn dat niet gewoon linkse thema's? Vorig jaar schreef ik deze column voor Nu.nl