Mijn partij gaat lekker. Hoe slechter het met het land gaat, hoe beter de PvdA scoort. Zachte elementen worden eruit gesneden (Vogelaar), ‘harde’ elementen –Marcouch – krijgen continu staande ovaties. We zitten inmiddels weer op 35 zetels.
Leuk. Maar het is precair. Ten eerste Vogelaar. Dat ze slecht communiceerde, zag iedereen. Maar ze was binnen de PvdA een graag geziene gast. In de afdelingen was ze populair. Dat hoor ik overal. Vooral haar knuffelgeluiden worden geroemd. “Eindelijk iemand die migranten het gevoel gaf dat ze erbij horen.” Dat soort. Aslof Bos, Dijsselbloem, en Aboutaleb migranten het gevoel geven dat ze niet welkom zijn.
De linkse reflexen zitten diep bij de PvdA. Mensen worden snel zielig gevonden. Allochtonen zijn altijd ‘mensen die je moet helpen’. Het zijn nooit mensen die ook als gewone mensen behandeld worden. Je mag dus ook nooit een vraag stellen. Laat staan een kritische vraag. Dat schisma tussen de ‘gewone’ plaatselijke afdelingen en de partijtop is levensgroot. De gemiddelde PvdA’er is een Vogelaar.
Dan Marcouch. Hij is bij de gemiddelde PvdA’er maar matig populair. Zijn harde toon richting Marokkanen wordt maar moeizaam geslikt. Als Wilders dezelfde woorden zou gebruiken, zouden heel volksstammen hem aanklagen wegens discriminatie. Ook binnen de Marokkaanse gemeenschap ligt hij niet goed. De gemiddelde PvdA’er zegt: je mag niet stigmatiseren. Niks naars zeggen over ‘de gekleurde medemens’. Dat Ahmed de dingen ‘benoemd’, wordt dus stilzwijgend afgekeurd.
Daarnaast is er een groeiende groep die moeite heeft met zijn islamagenda. Er gaat geen moment voorbij of hij roept weer op tot omarming van zijn geloof. Hoofddoeken voor agentes. Islamlessen op openbare scholen. Steeds meer mensen houden niet van dat opdringerige opeisen van ruimte van andermans geloof. Ook moeten we de orthodoxe leden van zijn geloof vriendelijk te woord staan. Ruimte geven.
Voor meer dan de helft van de Nederlanders speelt geloof geen enkele rol. Religie doe je thuis. Dat is ook het officiële uitgangspunt van mijn partij. Maar als het aan mensen als Cohen en Marcouch ligt, faciliteren we de islam totdat iedereen er dat geloof omarmt.
Kortom. Het gaat nu goed met de partij. Maar die fladderende lijnen Marcouchianen en Vogelaars kunnen weleens opbreken.
