Corus. ING. Philips. De aantallen lopen in de duizenden. Ik zie mannen met hangende schouders. Ik zie vrouwen met rugzakken. Met een gebogen hoofd fietsen ze nog één keer naar huis. Het is wel prachtig weer om ontslagen te worden. Het regent. Het is koud. Het drama mag in volle glorie bloeien.
Misschien dat ik me binnenkort schaar bij dat leger werklozen. Dan schuifel ik ook langs de kaartenbakken. Dan ga ik ook in de kroeg zitten met mijn boterhammentrommeltje naast me op de bar, omdat mijn vrouw niet mag weten dat ik geen werk heb.
Werkloos.
Alsof de vuilniszak overstroomt.
En jij het sardineblikje bent dat op de grond dondert.
En in een hoekje van de kamer belandt,
Onder het gordijn.
Daar lig je stil.
Niemand die je ziet.
Niemand die jij ziet.
Sardineblikje,
Met open deksel.
Gepost op: 21:28 - 26-01-2009 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (0) |
|
|