Net weer even een stukje NOVA gekeken. Over het debat rond ‘de verruiming van de vrijheid van meningsuiting’. Mark Rutte zwengelt het aan. Maar politieke medestanders schijnt hij niet te hebben. Zegt Ferry Mingelen. Maar wat je vooral ziet, is dat alle politici niet ingaan op de inhoud, maar alleen ingaan op het eventuele gedraai. Of dat hij ineens mee wil liften met Wilders en Verdonk.

Vooral dat laatste. Dat wordt bijna één woord: WildersenVerdonk. Een afschrikwekkend voorbeeld wordt er dan gesteld. Het klinkt als: dat is het ultieme kwaad. Als je bij hen hoort, hoor je niet meer bij ons. Dan ben je fout. Dan heb je geen spreekrecht. Laatst zei een PvdA’er tegen me: ‘Wilders is de vijand. Die moet je alleen maar bestrijden.’

Hetzelfde geldt voor het nieuwe debat over het ‘beschaafde nationalisme’ van Wouter Bos. Ook dan wordt Verdonk erbij gehaald. Daarover zei Wouter gisteren terecht dat mevrouw Verdonk niet de uitvinder van het woord ‘trots’ is. Het is baarlijke nonsens dat de PvdA het woord trots gebruikt en ‘ons Nederland’ om kiezers uit de WildersVerdonk-hoek te paaien. Vooral het ‘ons Nederland’ is bedoeld om iedereen binnen te sluiten die binnen wil zijn in ‘Ons Nederland’ en mensen buiten te sluiten die dat vanwege hun religie niet willen.

Andersom gebeurt het natuurlijk ook. Ook Geert Wilders haalt de PvdA er maar al te graag bij. Zo noemt hij één van zijn aanklagers, Els Lucas, standaard ‘een PvdA’er uit Flevoland’. Dan klinkt het ook alsof het de PvdA zelf is die hem aanklaagt.

Het zijn de spelletjes. Het is het technisch geneuzel. Het is het woorden-verdraai-spel waar ik graag naar kijk, maar niet aan mee wil doen. Daarom ben ik liever roeptoeter dan politicus.