Singelhoeren zijn gelukkige hoeren. Dat stond in de krant. Het zijn over het algemeen wat oudere en zelfstandigere vrouwen. Lodewijk Asscher – wethouder van pingels, pooiers en prostituees - had dat niet gezien. Hij wilde ze weg hebben rond het gebied Singel en Spuistraat. Maar de dames protesteerden. En met succes. Ze mogen blijven.

Ik ben spediaal naar dat gebied gegaan om zelf te checken hoe gelukkig de dames zijn. En inderdaad. Ze keken allemaal vriendelijk. Ze glimlachten en ze klopten op de ramen, wellicht om een praatje te maken.  Allemaal ontzettende happy hookers, die het werk eigenlijk alleen voor het plezier doen. Heerlijk. Ze bestaan dus.

Alleen de klandizie. Die keek helemaal niet vrolijk. Natuurlijk, het was koud en er hing regen in de lucht. Een man met een hond keek schichtig van links naar rechts. Drie dronken Marokkaanse jongens lachten een dikkere hoer uit. Een man met koffer controleerde nog even of zijn rits dicht zat. In hun ogen zag ik het verdriet. Een afgeketste zakendeal. Een mislukte schoolcarrière en hommeles met moeder de vrouw. Ze gingen hun frustratie wegspuiten.

En Lodewijk zelf – de jongen die het Wallengebied een beetje, wil fatsoeneren, wil decriminaliseren? Die kijkt altijd vrolijk. In tegenstelling tot zijn voorganger heeft hij niks met hoeren. Hij benadert dat stuk stad net als de Noord-Zuidlijn. Hij ziet kosten en baten. En met beide projecten ziet hij vooral veel pingels over de balk vliegen.