Vorige week was de rituele slachting van Mark Rutte. Zijn betoog om de vrijheid van meningsuiting van graniet te laten zijn, werd door de media, maar vooral door zijn conculega´s in het ´Haagse´ compleet geridiculiseerd.

 

Idiote vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog. We hebben ons er altijd tegen verzet. In de jaren tachtig werden leden van de Mobiele Eenheid die werden ingezet bij de ontruiming van kraakpanden, soms betiteld als ‘fascisten’. In het huidige tijdsgewricht wordt door een aanzienlijk deel van de progressieve mensheid ieder onvriendelijk woord van Geert Wilders over de islam gekoppeld aan de duistere jaren dertig. Ze zien de bruinhemden alweer door de straten marcheren. De ontmenselijking van moslims zou gevaarlijke vormen aannemen. Abjecte nonsens natuurlijk.  Iedereen die de uniciteit van de Holocaust met dit soort vergelijkingen in twijfel trekt, vervuilt in ernstige mate de discussie.

 

Holocaust ontkennen
Kan het kwalijker dan historisch onjuist en daarmee zinloos vergelijken met de massamoord op zes miljoen Joden? Jazeker. Er zijn mensen die ontkennen dat de Holocaust überhaupt heeft plaatsgevonden. Soms zijn het ‘alleen maar’ verwarde geesten. Mensen van wie de toetsing van de realiteit ernstig gestoord is. Op deze mensen is een psychiatrische diagnose van toepassing. Anderen, zoals de Britse historicus David Irving, zijn bewust kwaadwillend en slingeren hun kwaadaardige ideeën vanuit een verkeerde, rechts-radicale ideologie de wereld.

Moet het ontkennen van de Holocaust strafbaar blijven? Wij vinden van niet. Het ontkennen van de Holocaust duidt (in de meeste gevallen) op een waanzinnige combinatie van domheid en slechtheid. Het is ook zeer kwetsend, in het bijzonder voor de slachtoffers en hun nabestaanden. Het loochenen van deze gruwelijke werkelijkheid is duidelijk van een andere orde dan het ontkennen van het feit dat de aarde rond is. Daar word je om uitgelachen. Maar kwets je niemand mee. En toch: ons geloof in de kracht van de open samenleving is zo groot, dat wij van mening zijn dat deze ‘aanvallen’ gepareerd kunnen worden.

 

Toegegeven over bovenstaande is het goed mogelijk van mening te verschillen. Maar dat is onvoldoende verklaring voor de hysterie die de fractievoorzitter van de VVD, Mark Rutte, ten deel viel toen hij bij Andries Knevel bepleitte het ontkennen van de Holocaust niet langer strafbaar te stellen. Slechte timing? Jazeker. Onhandig? Ook. Maar dat zou voor de politieke elite – met of zonder artistiek brilmontuur – geen reden mogen zijn om Rutte vervolgens in de verdachtenbank te plaatsen.

 

Toch was dit precies wat er gebeurde. De minister-president gaf aan zich zorgen te maken over de gemoedstoestand van Rutte. Nog bonter maakte Maxime Verhagen het. Hij betoogde, dat Rutte ‘het spoor volledig bijster’ is. Om te vervolgen: ‘Hitler begon met haatzaaien tegen Joden. Daarna volgde discriminatie van deze groep en uiteindelijk ontmenselijking’. Verhagen legt hier een link tussen een verschrikkelijke en historisch unieke gebeurtenis en een toegewijd dienaar van de democratie. Dat is een weerzinwekkende vorm van politiek vandalisme. Olie op het vuur in een toch al verhit klimaat, waar verkiezingsposters van de VVD met hakenkruizen worden beklad.

 

Het vrije woord
De VVD van Mark Rutte heeft zich in de afgelopen jaren als enige partij consequent opgeworpen als verdediger van het vrije woord. Veel duidelijker en consequenter dan onze eigen PvdA waarvan het Kamerlid Ton Heerts recent opmerkte, dat hij nog nooit een mailbericht had ontvangen van een bedreigde columnist. Veel duidelijker en consequenter ook dan de PVV, die niet iedereen dezelfde vrijheid gunt en vooral veel wil verbieden. Veel duidelijker en consequenter ook dan het CDA en de ChristenUnie, die God buiten de discussie over de vrijheid van meningsuiting willen laten.

 

Met zelfs een vrijdenkersruimte in het gebouw van de Tweede Kamer hebben Rutte en de VVD een belangrijk signaal afgegeven. Veel onfatsoenlijker dan het niet meer strafbaar willen stellen van het ontkennen van de Holocaust, zijn de politieke machinaties waarmee Rutte de grond in wordt getrapt. Zij vormen slechts een afleidingsmanoeuvre voor angstige lieden, die een eerlijke discussie over de vrijheid van meningsuiting uit de weg gaan.