Zit u daar een stemadvies te geven? De vrouw schrok op. Ze legde haar boek – De wereldburger bestaat niet van René Cuperus naast zich neer. De oudere man aan haar zijde werd wakker. ‘U komt stemmen, meneer?’ In mijn hoofd maakte ik een grap die ik niet uitsprak – waardoor een stilte ontstond. ‘U bent de eerste’, zei de vrouw van het boek.

Stemmen. Kiezen. Vlakje inkleuren. Altijd een onbeholpen gevoel, omdat ik te snel klaar ben. Democratie is als seks. Je verheugt je erop, maar door je opwinding ben je veel te snel klaar. De teleurstelling is alles wat rest.

 

Mijn keuze staat al weken vast – René Cuperus. Ik weet dat hij nummer vijf staat. Ik weet dat de PvdA lijst 2 is. Dus ik zou binnen tien seconden klaar moeten zijn. Maar toch doe ik er langer over. Zo’n moment in zo’n hokje geeft je een rijk democratisch gevoel. Alsof het er toe doet. Alsof mijn stem beslissend is.