 Het mooie van denken is dat het hoe dan ook vrij is. Het enige dat de buitenwereld ziet, is een kleine glimlach of een fronsende wenkbrauw. Ik en mijn denken. Ze hebben samen vaak enorme lol. En ze zijn toch vreselijk onschuldig. Vandaag was ik moslim. En ik had een heerlijk visioen.
Een wereld is voor me open gegaan. Ik voelde dat God met me mee liep, dat hij af en toe een hand op mijn schouder legde als hij vond dat ik naar iemand moest kijken. Meestal waren dat meisjes met decolletés. Een bootje in de gracht met een dikke Duitser erin die rookte. Of een taxi die door rood reed. Maar hij liet me ook lachen om een zin van Remco Campert – ook zo’n moslim – over drs Mallebroodje en het jonge ding uit de achterban.
God is goed.
God is gaaf.
God is eigenlijk net als ik.
Sowieso is het mijn wens ooit diepgelovig te zijn. Preken in de moskee. Bidden tot je een ons weegt. En net zo lang in de Koran lezen tot je hem uit je hoofd kent. Reizen naar Mekka. Spelen met je kralenketting. In jurken rondbanjeren. Kinderen over hun bol aaien en tegen alles en iedereen ‘Insjallah’ roepen. Heerlijke leegte. Geloven is als een soort vakantie.
Misschien is dat het. Ik ben toe aan vakantie.
Gepost op: 15:39 - 17-06-2009 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (6) |
|
|
