 Vroeger schreef ik veel brieven. Soms waren het dagboekfragmenten. Maar omdat ik geen dagboek bij kan houden (ik verzand vaak in de waarheid), schreef ik mijn zieleroerselen tegen iemand aan. Nu twitter ik (sinds gisteren). Dat ik nieuwe schoenen heb en een mooie rode stropdas heb gekocht. Geweldig. Er zijn nu al zeven mensen die me willen volgen en vragen of het veterschoenen zijn.
Dan verlang je terug naar de oude, papieren brief. Toen ik op reis was, nu alweer meer dan tien jaar geleden, schreef ik elke dag. Aan vrienden. En soms ook aan onbekenden. Dat waren pure dagboekaantekeningen. Ik schreef anderen, maar eigenlijk schreef ik naar mezelf.
Toen kwam email. Ik hoor mezelf nog zeggen: Je stuurt je brieven toch niet via de computer. Dat zei ik ook over internet. Over bloggen (wie wil weten wat ik denk), over hyves en over twitter.
Ik ben digitaal!
En toch.
Nu het boek – dat ik samen met Eddy schrijf – steeds meer vormen krijgt, denk ik: uiteindelijk gaat er niks boven mooi papier met mooie letters erop. Iets dat je echt kunt houden.
Gepost op: 16:10 - 10-08-2009 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (2) |
|
|
