|
‘Ik ben de boef.’ Hij draagt een blauw wit gestreept hemd en dito broek. ‘Dan ben ik de politie.’ Zeg ik. Hij kijkt me aan alsof hij wil zeggen: wie wil in Godsnaam politieagent zijn? Kijk daar gaan we, met die opvoeding de mist in. Hij wil alleen maar slecht zijn. Piraat. Ridder. Boef. Cowboy.
Dat is niet helemaal waar. Hij heeft ook een periode gehad dat hij ‘prinses’ wilde zijn. Alles moest ‘roze’ zijn. Zijn ogen lichten nog steeds op als die kleur verschijnt. Dat je een meisje moet zijn voor het prinsessendom ging er bij hem niet in: ‘Ik bén een meisje.’ Zo simpel kan het zijn.
‘Maar dan kun je geen boef zijn.’
Joost Eerdmans schrijft vandaag in De Volkskrant een ode aan de vrouw. Ze zijn minder crimineel, ze zijn voorzichtiger en tactischer. ‘Als de vrouwen aan het roer van de banken zouden staan, hadden we nu geen kredietcrisis.’ Zit wat in. Vrouwen mogen alleen niet met hun ‘invoelende, zachte kant’ een rechterlijke toga aantrekken. Denkt Joost.
Tja.
Lucas heeft een vriendinnetje. Die is ook vaak de rechtsprekende macht. Zij lost de ruzies op. Zij is de politieagent. Zij wil Wendy wel zijn als Lucas Bob de Bouwer is.
Ze zijn allebei drie jaar. Maar de rolverdeling is al compleet.
Gepost op: 12:57 - 06-09-2009 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (0) |
|
|
