Fout op fout is er gestapeld. En het ergste: het is nog lang niet voorbij. Verzakkingen. Overstromingen. Ontsporingen. De grootste ontberingen moeten we nog doorstaan. Vanaf deze week is er een ‘tribunaal' in het leven geroepen om de schuldigen ‘op te hangen'.  Geert Dales. Frank Köhler. Mark van der Horst. Ze staan in het beklaagdenbankje en mogen uitleggen wat er mis ging. Daarna worden ze op de Dam aan het monument genageld met een bord om de nek: ik ben schuldig. Sorry.

Zo doen we dat. Afranselen, die gasten. Koppen moeten rollen. Maar wat ik het gekste vind, is dat het de volgende keer weer gebeurt. Dan maken andere mensen dezelfde fouten. Veel is onzeker. Maar dat weten we wel.

Als je leest wat er mis ging bij die metrolijn, vind ik het niet gek dat mensen een proteststem op Geert Wilders uitbrengen. Niet dat Geert de oplossing heeft. Dat weten die mensen ook wel. Maar ze zien wel graag iemand die met zijn vinger wijst naar ‘die politiek correcte linkse hobby's'.