Ze begreep er de ballen van - voetbal. Het was als een krioelend mierenveld, voor haar. Voor een man is dat heerlijk. Niks erotischer dan het uitleggen van de buitenspelval. Dan voel je je man. Eigenlijk ben je dan een generaal op het slagveld. Dan weet je dingen. Dan wijs je. Dan leg je dat uit, met je grote handen. Met koffie en theekopjes, het lepeltje is de bal. ‘En dan moet je op tijd stappen.’
Ik legde het elke zondag uit.
En elke zondag keek ze me waterig, maar liefdevol aan.
Het feuilleton:
Hier: Liefdesbrief aan de moslima
Hier, deel 2, Nog een keer de Moslima
Hier, deel 3, de dag dat ik moslim werd
Hier, deel 4, de drinkende moslima
Hier, deel 5, God als webcam
Hier, deel 6, Gehoofddoekte string
Hier, deel 7, de schuldige rug
Studio Sport. Dat was ons uur. Dan zaten de moslima en ik in badjassen op de bank. Voetbal en Mart Smeets. Toen nog. Elke zondagavond om zeven uur, zolang de relatie duurde, zongen we het deuntje mee. ‘Kom d’r maar in, Mart.’ Hij was onze leider. Ik aan de koffie. Zij aan de thee.
