Toet. Toet. Kwart voor zeven. Het is nog pikkedonker. Vier mannen stappen uit een gigantische vrachtwagen. Blijmoedige types. ‘Goedemôge meneer.’ Ze komen onze spullen verhuizen. Eindelijk. Vanaf nu kunnen we weer gewoon leven, gewoon wonen.

De tijd van ‘tijdelijke huurwoningen is voorbij. Het is nu tijd om in te richten. Gordijnen op te hangen, banken te kopen, Kledingasten, wasmanden… Een nieuw huis betekent - voor marieke - dat we ook nieuwe meubels moeten hebben.

En ik? Ik ben allang blij dat ik straks weer rust heb. Internet doet het nog niet. Maar dat komt. Hoop ik. Dan mijn werkkamer inrichten. Mooie bureaustoel uitzoeken en weer schrijven in de ruimte. De afgelopen weken zat ik met mijn laptopje tussen de dozen - en dat is niet bevorderlijk.

Enfin. Het kamperen is voorbij. We wonen weer.