Daar stond hij te zwaaien. Sinterklaas. Rode jas. Rode muts. Het is dat er een kruis op zijn muts stond, anders zou je denken dat het een PvdA’er was. De goedheiligman had een record aantal pieten om hem heen dartelen. 640! Kennelijk goedkope arbeidskrachten, die springende pepernootgooiers.
Het had weinig gescheeld of hij was niet naar Amsterdam gekomen. Iets met sponsoren die zich vanwege de crisis terug getrokken hadden. In de gemeenteraad waren er zelfs vragen gesteld. Maar burgemeester Cohen garandeerde dat Sinterklaas ook dit jaar naar de hoofdstad kon afreizen.
Voor mijn zoon was het de eerste keer dat hij het bewust meemaakte. Hij had een tekening mee. En in zijn jaszak zaten twee wortels. Maar toen die grote witte handschoen over zijn kruin streek, schrok hij zo dat hij alles vergat. De wortels zitten nog steeds in zijn jas. Maar de tekening hebben we uiteindelijk op de post gedaan.
De rest van de dag vroeg hij zich af of het allemaal wel goed kwam. Of Sinterklaas wel wist waar hij zijn cadeaus moest kopen. En of hij wel wist dat we straks gingen verhuizen. Straks weet hij het huis niet te vinden. Of hij legt de cadeaus in het oude huis. Dat zou wat zijn. Daarom heb ik nog maar een keer gebeld. Het bleek in orde, tot grote opluchting van ons allemaal. ‘Sint weet alles’, zei mijn zoon tevreden.
Gepost op: 08:25 - 19-11-2009 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (1) |
|
|
