‘Ik heb geschreeuwd.’ Maar niemand kon me horen. Die twee zinnen spoken de hele ochtend door mijn hoofd. Het gaat om een Belg die 23 jaar gevangen zat in zijn eigen lichaam. Ten onrechte als vegetatieve comapatiënt gezien. Merkwaardig. De man was volkomen bij bewustzijn. Alleen kon hij zich niet bewegen of signalen afgeven..

Beknellend. 23 jaar lang. Jezus. En dan staat er een dokter aan je bed die tegen je moeder zegt: ga toch naar huis, die jongen is een kasplantje. Die is dood. Eigenlijk. Die zegt niets. Die doet niets. Die voelt niets.

Ik denk dan ook aan de PvdA.

(…)

Ach, laat ook maar.