De complottheorieën over Bernhard doen al sinds zijn geboorte de rondte. Verzetsheld. Lockheed. Greet Hofmans. Lafaard. King Kong. Englandspiel. Schuinsmarcheerder. Twee, drie, acht of twintig buitenechtelijke kinderen. Een pact met Evita. Smeergeld. Bilderberggroep. Het houdt niet op.

Maar ook: dat magere lichaampje in een zwembroek, pijp in de mond en een camera gericht op een olifant. Dan dat nasale Duitse accent: ‘Joeliana en iek.’ Die beweginkjes met die pijp. Hij is charmant. Hij hield van mooie auto’s, mooie vrouwen en mooie neushoornen. Hij was gewoon een heerlijke dandy waar ik - als ik vrouw zou zijn - ook direct op zou duiken. Vrouwen houden van boeven. Kijk maar naar Mabel.

Is het allemaal waar? Veel is waar. Denk ik. Aan de andere kant is de rook zo allesomvattend dat het vuur voor iedereen zichtbaar is. Ik bedoel: op een gegeven moment geloof je alles. Als hij met een rubberboot een inval in Suriname zou voorbereiden, geloof je het ook. Of als hij nog blijkt te leven als koning van een Afrikaanse stam waar ze allemaal pijproken, ben ik geneigd heb een kaartje te sturen om hem succes te wensen.

Alla, Bernie. Ik lees alles wat los en vast zit over mijn prins.

Hoe heftiger het nieuws, hoe heerlijker ik hem vind.