Maar dan de opstandige PvdA’er in Nieuw West. Die is aan het woord. Die gaat vandaag kiezen. Tussen Marcouch, Baadoud of Teulings. Laat die PvdA’er zich wel intimideren door zoveel machtsvertoon? Of keert die juist de kont tegen de krib en stemt op Achmed Baadoud. Zo gaat dat vaker met een overdaad aan prominenten die ingezet worden om de ‘partijkandidaat’ te promoten.
Gewone houtje-touwtje PvdA-leden in Nieuw West die met hun ‘poten in de modder’ staan, laten zich niet wegzetten door borstkloppende Oerang Oetangs. Het zou zomaar kunnen dat deze geregisseerde aanbevelingen zich tegen Marcouch keren.
Dan de inhoud.
Islam of niet.
Provoceren of niet.
Dat lijken de dilemma’s. Of iemand goed is of niet, lijkt er niet toe te doen.
Baadoud legt twee sterke punten op tafel: de scheiding tussen kerk en staat en hij afficheert zich nadrukkelijk als Nederlander. Vooral dat laatste is een mooi signaal. Zie jezelf als Nederlander, als je hier woont. Natuurlijk hoef je je achtergrond niet te verloochenen. Maar leef in de wereld waarin je leeft. En niet in de wereld van je vader, van vroeger.
En toch. Ik zie graag mensen in de politiek die ook opstaan en tegen de wind in fietsen. En dat zie ik Baadoud niet doen. Die maskeert liever dan dat hij problemen aanpakt. En die PvdA’ers hebben we de laatste decennia te veel gezien.
Dat provocatieve is juist weer het sterke punt van Marcouch. Door provocatie ontstaat debat. Door debat ontstaat dialoog. Door dialoog komt integratie. Door integratie ontstaat vrede. Hatseflats. Was het maar zo simpel?
Marcouch moet dus blijven roepen en gooien. Ook in het islamdebat heeft hij mij beloofd te blijven strijden voor emancipatie en volksverheffing. ‘Moslima’s moeten zelfdenkende wezens worden.’ Daar kun je het niet mee oneens zijn. En toch. Zijn weg daar naartoe is niet de mijne. Dat weten we. Daar moet iedereen hem op blijven wijzen. Geen gescheiden zwemlessen. Geen handweigeraars in overheidsdienst. Geen hoofddoeken voor politieagentes. En zeker geen Koranlessen op openbare scholen. Hoewel niet iedereen me zal geloven, hij is aan het schuiven. Hij komt van ver. Hij was ooit orthodox gelovig en haatte ons. Nu noemt hij zich humanist. Ik geef hem graag de kans nog verder te groeien.
We gaan het zien.
Baadoud of Marcouch. De hele PvdA kijkt naar het gevecht in Nieuw West. Ploumen gooide zich in de strijd om maar te zorgen dat ‘haar Ahmed’ op nummer één stond. Lodewijk Asscher verbond zijn lot aan hem. Cohen stuurt sms’jes en vandaag heeft Wouter zelve nog een warm pleidooi gehouden voor zijn Ahmed. Het ontbreekt er maar aan of Obama komt live op AT5 om voor ‘his big friend’ te pleiten.
