
De PvdA is dood, leve de PvdA. Dat hoorde ik ergens. Misschien is dat wel de oplossingen. De partij vermoorden om er iets nieuws voor in de plaats te zetten.
Gisteren werd Marcouch onthoofd, ondanks de steun van de gehele partijtop. Qua zetels gaat het iets beter, maar het komt nog steeds niet boven de twintig uit. De angst en het cynisme regeren. Maar wat vooral zichtbaar is, is het gebrek aan visie. Wat willen we met dit land? Toegegeven, het is een diffuse fase. Het oude adagium van de sterkste schouders en de zwaarste lasten voldoet niet meer. De wereld wordt kleiner. Maar ook weer groter. Dat brengt angst, maar ook apathie met zich mee. Wie zijn we eigenlijk?
De patiënt leeft nog, maar de wachtlijst voor de operatie zou wel eens te lang kunnen zijn. Wat is er nodig? Shocktherapie? Of nog rigoureuzer: doodverklaren?
Dat laatste heeft wel iets moois. Even huilen aan het graf. Denken aan Drees en Den Uyl. Dan de roos van je schouders slaan en met opgeheven hoofd opnieuw beginnen.
We hebben al één lid.
Gepost op: 08:53 - 08-12-2009 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (17) |
|
|