Mijn vrouw is helemaal ‘Kopenhagen’. Maar nog veel meer ook. Ze is ook van de fair trade. Van de biologische producten. Van de energiebesparing. Van het vegetarische. Soms houdt ze zelfs haar adem in als ze vermoedt dat ze al te veel heeft uitgestoten.

Daar staat mijn vrouw anders in. Als ze ergens een jurkje ziet, belt ze eerst om te vragen wie het gemaakt heeft. Als het antwoord is dat het een invalide Chinese jongen is van een jaar of 11 die daarmee zijn hele familie kan onderhouden, koopt ze het niet. Maar ook als er kleurstoffen gebruikt zijn. Of als het niet volledig biologisch opeetbaar is.

Mijn vrouw is ook Femke-fan. En dan houdt ze vooral van de Groene Femke. Ik hou meer van de Vrije Femke. Dat is de Femke die opkomt voor de vrijheid van meningsuiting. Femke die opkomt voor Ayaan Hirsi Ali.  De vrijzinnige Femke. Die in De Pers vertelt dat ze ‘moeite heeft met de hoofddoek’ en de islam soms als een probleem ziete n graag de discussie aangaat met de politieke islam. Maar ik hou ook van de rokende Femke. Van de tweeling-opvoedende Femke. Ja, zelfs van de drammende Femke, die met die stijve onderlip alle frustratie tracht binnen te houden.

Ieder z’n eigen Femke.
Ieder z’n eigen milieu