Marco Pastors is niet de handigste politicus. Dat weten we. Beetje botte bijl. Beetje roepen. Beetje stampei maken. Een populist. En toch. Hij heeft liefde voor zijn stad. Dat voel je. Dat zie je in de verontwaardiging. Hij heeft urgentie. En daar hou ik wel van.
Ooit richtte hij Één NL op. Met Joost Eerdmans en Hikmat Kahn, een vrijgevochten moslim. Ze zaten in hetzelfde schuitje als Wilders, als de oude LPF en Rita Verdonk. Maar zij voeren toch de beste koers: open, eerlijk, duidelijk.
Ooit zal de PvdA iets moeten met die populistische partijen. Daarom vind ik het bij voorbaat uitsluiten nooit handig. Toegegeven, met Wilders wordt het onmogelijk regeren. Die is inmiddels teveel doorgeslagen dat niemand hem meer serieus neemt. Maar met iemand als Marco Pastors – die zich immers bewezen heeft als een uitstekend wethouder – is het anders. Die zit uiteindelijk niet zo ver af van wat de PvdA zou moeten willen: Rotterdam één ongedeelde, veilige en welvarende stad maken waar iedereen zich thuis voelt.
In Rotterdam is die kans er. In Amsterdam komt er niks van buiten, zoals gebruikelijk. In Het Parool las ik dat Henk Bakker weer meedoet (‘Ik heb toch de bekendheid’) met een Leefbaar Amsterdam. En Luc Sala. En de Tulpen. Alles goed en wel, maar dit zijn geen partijen die de concurrentie met de gevestigde orde aankunnen. In Rotterdam zal Leefbaar de grootste worden. Die zijn al sinds Pim serieus bezig. Dus daar moet je als PvdA op inhaken. En meezingen.
Wat zou het mooi zijn als die twee partijen samen in een coalitie gingen zitten onder leiding van Aboutaleb. Het zal niet automatisch gaan. Het zal schuren. Het zal regenen. Het zal botsen. Maar toch. Ik wil het een kans geven, omdat het te mooi is om te laten liggen.
PvdA Rotterdam en Leefbaar Rotterdam stappen niet in één coalitie. Dat 
