Ik keek. Ik luisterde.
Ik dacht.
Ik schudde het hoofd
Een vieze smaak gleed mijn mond in. Mijn maag begon te trappelen.
‘Die Me’er.’ Alsof het geen mens van vlees en bloed is. Hij is de vijand. Niet eens persoonlijk. In principe mag het ook een boksbal zijn waar ze die steen tegen aan gooien. Maar dat is niet leuk. Die doet niks terug. Laat staan dat hij angst heeft.
Vechten tegen de politie. Zomaar. Of vechten tegen de supporters van de tegenstander. Ik heb de lol er nooit van ingezien. Sowieso snap ik niet dat mensen genoegen scheppen in het molesteren van elkaar.
Wat ik wel snap, is dat ik dit niet wil pikken. Bij voetbalrellen worden er meestal maar een paar aangehouden. En die worden dezelfde avond vrijgelaten, zodat zij een nog stoerder verhaal kunnen vertellen aan hun vrienden. Degene die niet opgepakt zijn, balen. Die willen de volgende keer ook zo’n verhaal vertellen.
Straffen dus. Maar niet in de gevangenis. Dat is de hoge school van de criminaliteit. Daar leer je het echte vak. Als je daar hebt gezeten, ben je meestal niet een beter mens geworden.
Ze moeten het voelen. Cohen zei dat hij de sportschoenen ging afpakken. Of de scooter. Maar je moet verder gaan. Je moet dat bontkraagje eraf halen. En vervolgens confronteren met slachtoffers. Met ME’ers die een steen in het gezicht kregen. Vervolgens moeten ze terug naar school. Verplicht een diploma halen. Niet meer hangen. Nee. Studeren. Geen alcohol. Geen drugs. Alleen boeken, boeken en nog eens boeken. En als ze dan dat VMBO-diploma hebben, worden ze ingezet om andere hangjongeren bij te spijkeren in fatsoensregels. Het is intensief. Het is duur. Maar het percentage recidive gaat wel omlaag.
Ik denk aan Louis van Gaal. 'Ben ik nou zo slim of zijn jullie zo dom.'
Maar dat zal wel niet kloppen. Ik zal wel dom zijn.
