 D66 gooide de eerste steen. Naar de PvdA. Ageeth Telleman vindt dat de hoofdstedelijke PvdA arrogant is en daardoor steken liet vallen. Hatseflats. Daarmee was het bal geopend en de campagne begonnen. Het was een dappere poging. Maar de steen werd moeiteloos opgevangen. Lodewijk Asscher ving hem zonder moeite op, bekeek hem even en legde hem naast zich neer, als een heer. Een vilein glimlachje gooide hij terug. Ook de andere partijen wezen de dappere Telleman terug in haar hok. Wat alle partijen eigenlijk zeiden tegen D66: ‘Dat je hoog in de peilingen staat, betekent niet dat je ook hoog van de toren kan blazen.’
In die zin is Ageeth een typische D66’er. Positief tot op de bodem. Leuke uitstraling. Dappere interventies. Maar de inhoud ontbreekt. Alexander Pechtold zei het bij de aftrap van hun campagne: ‘wie D66 stemt, kiest voor een houding. Een positieve houding.’ Het hoeft dus nergens over te gaan. Je kiest voor de woorden, niet voor de daden.
Ook de onbetwiste PvdA-leider in Amsterdam is een man van de rede. Lodewijk Ascher is opgevoed als debater. Vroeger al, bij de Asschers aan de ontbijttafel, moest er verbaal gevochten worden om een pot pindakaas. ‘Moeder, graag zou ik een amendement indienen, betreffende het merk…’ De argumentatie moest deugen. Dat is er met de paplepel ingegooid.
Binnenkort verschijnt er weer een boekje van hem. Vier jaar geleden presenteerde hij Nieuw Amsterdam, waarin hij droomde van een beter, sterker en veiliger Amsterdam. Toen schreef hij in een bijzin dat hij de Wallen ging aanpakken. Mooie woorden. Verontwaardigde zinnen. ‘Het zal je moeder of je zus maar zijn’, zegt hij ook nu weer in Het Parool.
En toch. Het blijft niet bij die woorden. Hij doet ook echt iets. Hij accepteert het niet als bijvoorbeeld Saban B. – de Turkse mensehandelaar een vrolijk leventje leeft. Vorige week zat hij bij De Wereld Draait Door en zei hij tegen de officier van justitie daar aan tafel: dat vind ik te makkelijk, dat we daar niks aan kunnen doen. En dat meent hij. Plukken. Bakrekeningen blokkeren. Opjagen. Hij noemde van alles. Het zit hem oprecht dwars dat de overheid of justitie machteloos zou zijn.
Dat doet hij ook met het onderwijs. Eigenlijk is hij machteloos. Als wethouder ga je over de muren en de daken van een school. Over het onderwijs heb je weinig te zeggen. Maar Asscher accepteert dat niet. Die breekt in. Die gooit de slechte resultaten van Amsterdamse scholen op straat en zegt vervolgens tegen de directie: doe iets, verdomme.
Die daadkracht zal ook nu weer in zijn nieuwe boek voorkomen. En die daadkracht zal uitbetaald worden. De PvdA verliest veel. Dat is nu al duidelijk. Maar Asscher zal de schade beperken. D66 wint daarentegen veel. Maar zal steeds meer last krijgen van haar eigen positieve, maar inhoudsloze ‘houding’.
Gepost op: 09:32 - 21-01-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (7) |
|
|
