Op dat punt heeft hij gelijk. Het gaat inderdaad niet slecht. Zeker vergeleken met de ons omringende landen. En toch. Als je Paul Scheffer als een onheilsprofeet afschildert, schiet je je positieve doel voorbij.
Verhagen is een D66’er. Vrolijk, optimistisch en positief. Een duidelijke ‘niks-aan-de-hand-filosoof. Hij vindt ook dat (overheids)beleid niets oplevert. En ook -net als Pechtold - dat integratie vooral over sociaal-economische zaken gaat en niet over cultuur. En zeker niet over religie.
Een tijdje terug had hij een mailwisseling met Job van Amerongen. Hij vond de opiniestukken die wij schreven ‘onnozel’. Hij gebruikte meer woorden van dien aard. Belachelijk. Opruiend. Simplistisch. De bottomline van zijn betoog was: het gaat fantastisch. En dat is niet dankzij ons. Hij bedoelde al die mensen die al jaren met het onderwerp bezig zijn. Scheffer, Ellian, Hirsi Ali, Terstall, Bolkestein. Allemaal doemdenkers. Wij praatten elkaar alleen maar de put in.
Het zijn stromingen. Verhagen hoort bij de stroming: het goede benoemen en het slechte negeren. En dan ‘zal alles reg kom’. Ik schaar mij bij de stroming die de discussie wil blijven aanwakkeren. Blijven blazen. Blijven duwen en trekken. Allen door confrontatie, door provocatie en door traktatie komen we een beetje samen.
Integratie komt van twee kanten. Van de ene kant moeten we continu vragen stellen. Aan de andere kant moeten we mensen die aantonen in onze samenleving te willen wonen beter helpen. En niet aan een uitkering. Nee. We moeten ze helpen, zodat ze dezelfde kansen kunnen pakken die ik kan pakken. Dat kost bloed, zweet en tranen. Maar als we nu niks doen, sukkelt de segregatie lustig voort en zitten we straks met twee parallel aan elkaar lopende samenlevingen.
Frans 
