De start van de PvdA-campagne was in Amsterdam. Wouter Bos, Diederik Samsom en Frank Heemskerk voetbalden als straatjongens. Lekker dollen. Lekker lachen. Lekker vrolijk. Ze drukten de lokale politici een beetje weg. Alleen Fatima Elatik liet zich - als roodkapje – niet wegzetten. (Geschreven voor www.fispr.nl en www.amsterdamcentraal.nl)
Je ziet ze overal. Ministers, staatssecretarissen, Kamerleden. In Deventer staat Pechtold in een moskee. Rouvoet bidt mee in Staphorst. En Balkenende ging naar Vancouver. Heb je een ‘kopstuk’ aan je karavaan hangen, dan scoor je.
De invloed van ‘Den Haag’ op de verkiezingsuitslag is levensgroot. In Amsterdam iets minder dan in andere steden. Maar toch. Vorig jaar kon slechts 6% van de Amsterdammers een gemeenteraadslid bij naam noemen. En dan heeft de hoofdstad nog enige allure. AT5, de lokale televisiezender besteedt regelmatig aandacht aan de ‘Stopera’. En Het Parool is van alle onafhankelijke lokale bladen de grootste in zijn soort.
Maar ook dat maakt weinig uit. Je kunt objectief vaststellen dat de campagne van Lodewijk Asscher (PvdA) beter is dan die van Ageeth Telleman (D66). Over Asscher schrijven ze pagina’s vol, ook in de landelijke kranten. Hij zit bij De Wereld Draait Door. Bij NOVA. Bij Pauw en Witteman. Eigenlijk doet hij alles goed. Ja, natuurlijk, hij schreef iets van een ander over in zijn boek ‘De ontsluierde stad’. En hij liet een poster van zichzelf maken in het Turks, terwijl hij degene is die er op hamert dat iedereen Nederlands spreekt. Het zijn schoonheidsfoutjes. Zeker vergeleken met het foutenfestival van D66.
En toch. Asscher (PvdA) verliest met zijn gelikte campagne gigantisch. Telleman verdriedubbelt. Asscher kan het nog zo goed doen, landelijk gezien is de partij in een ‘deplorabele staat’ (Diederik Samsom). En bij D66 kun je alles verknallen, maar door de eloquentie van Pechtold is de partij explosief aan het stijgen.
Het is duidelijk: Je kunt dag en nacht op straat staan, de meeste posters plakken en 80.000 ‘kiezerscontacten’ hebben, als Wouter wat onhandig opereert in een debat, kun je al je posters en flyers weer opbergen.
Moeten we de ‘Uruzgan-crisis’ in dat licht zien? Ik denk zomaar dat Wouter Bos bewust de stekker uit dit kabinet trekt. Eigenlijk euthanaseert hij de doodzieke ministersploeg. Zoals Pontus Pilates zijn handen in onschuld waste, zo doet Wouter dat ook. ‘Het ging niet meer.’ Dat zou zomaar kunnen. Dan is hij vrij. Dan hoeft hij niet meer met die steile christenen op de foto. Dan kan hij vrijzinnig zijn. Fris. Fruitig. Vrolijk, zoals in 2006.
Toen stond zijn PvdA virtueel op zestig zetels. Hij was God. Nee. Meer nog. Hij was de vader, de zoon én de heilige geest ineen. En waarom? Omdat hij vrij was. Hij kon oreren, zonder ergens aan vast te zitten. Nu praat hij continu met meel in zijn mond. Het omgekeerde zie je bij Pechtold. Alexander was in 2006 minister. Het enige wat we daarvan herinneren, was dat alles ‘vies en vunzig’ was. D66 verkruimelde toen.
Voor een goede voorspelling kijken we dus naar Den Haag. Wie loopt er rechtop? Wie spreekt helder?. Wie is vrij? Zo vrij dat hij lekker kan bekken?
Deze column en voorspelling verscheen eerder op www.fispr.nl en op www.amsterdamcentraal.nl
Gepost op: 08:39 - 18-02-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (11) |
|
|
