 U heeft toch wel een mening? ‘Ja. Natuurlijk. Maar die ga ik u niet geven’, zei de grote leider van Nederland. Wat een eloquentie. Wat een prachtige pose. Hij had het ook over ‘prematuur’. ‘Zorgvuldig’. ‘Weging’. Fantastisch. De meel kwam uit zijn mondhoeken, maar de grote leider bleef doorpraten alsof er niks aan de hand was.
Als spel is het mooi om te zien. Hoe kun je in een debat zo min mogelijk zeggen door er zoveel mogelijk om heen te praten. Hangen in je bankje. Papiertje pakken. Elkaar schuin aankijken, nog geen halve seconde. Het ‘Uruzgan-debat’ was hoogstaande retoriek. Zeker toen Rita Verdonk los ging. En de nestor Bas van der Vlies daar weer schande van sprak.
Brief. Geen brief. Neenee. Het was een mailtje.
Voorzitter, I did not have sex with that woman.
Bos had wel een brief. Maar nog niet gezien.
Koenders had de brief aan Bos voorgelezen.
Verhagen kronkelt voort, sissend, met de gespleten tong in en uit de mond glibberend.
Niet weten.
Wel weten.
Prematuur.
Kukeleku.
En toch was het een nul - nul wedstrijd. Het is nu spannend. Nu er geen wedstrijd is. Wie is blijvend geblesseerd? Wie vecht zijn gele kaart aan? En welke supporters spreken zich het grofst uit.
De neutrale politieke liefhebber won.
Zou Mart Smeets zeggen.
En de kiezer...
Die denkt er het zijne van.
Gepost op: 09:01 - 19-02-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (17) |
|
|
