Als de PvdA iets moet in de onderhandelingen inklevert of iets verliest, dan zijn er altijd wel PvdA’ers die dat in de etalage willen zetten. Jan Pronk. Han Noten. Ella Vogelaar. Als het moet, schrijven ze een opiniestuk en zitten ze in elk babbelprogramma om te vertellen dat de PvdA dit of dat niet goed gedaan heeft.
Dan het CDA. Die zwijgt als ze verliest. Hard. Massief. Geen enkele oudgediende die een ‘neutrale analyse’ geeft. De rijen sluiten. Dat wordt zo geregisseerd. Wie zich daar niet aan houdt, kan een verder carrière in de partij wel vergeten. Geen enkele jongere die dat niet weet. Neem bijvoorbeeld de populariteit van Balkenende. Uit peilingen blijkt dat nog maar een kwart van de CDA’ers achter de premier staat. Maar nergens staat iemand op: ‘Let’s kill the king!’ Nee. Dat blijft allemaal binnenskamers.
VVD’ers konden dat ook goed. Vroeger. Die hadden altijd zo’n sjieke eikenhouten deur waarachter iets speelde. Maar sinds Wilders en Verdonk de partij met veel lawaai verlieten, hebben ze die parelkettinkjes-houding verlaten. Daarnaast kun je altijd Wiegel even bellen als je trammelant wilt.
De meest professionele partij op dit gebied is natuurlijk Geert Wilders. Je kunt zeggen wat je wilt, maar er borrelt nooit iets. Nooit gemopper. Nooit gelazer. Allemaal trouwe dienders die in het gelid staan. Geen onderwatervechtpartijen. Geen dolken in ruggen. Discipline. En trouw aan de grote leider.
Daarom worden CDA en VVD in juni de grootsten. Balkenende zes kan dan in september van start met een brede coalitie van christenen en populisten. (CDA, PVV, VVD, SGP, ChristenUnie, Ton Verdonk). Alleen binnenskamers zal JPB even hatseflats zeggen. Daarna gaat hij onverdroten voort met ‘vrantwordlukheid nem’n’