Ineens lag ze weer op mijn keukentafel. Ayaan. In een mooi interview met Volkskrant Magazine. De zwarte hinde. Ze heeft weer een nieuw boek: Nomade. Na ‘Mijn Vrijheid’ is ze dus nog steeds dakloos. Het woord ‘eenzaam’ valt een paar keer. Dat stemt verdrietig. Maar in de VARA-gids is ze strijdbaarder en richt ze het woord tot Wilders: ‘Geert is een populist die de symbolen van de islam zoals de moskee en het hoofddoekje gebruikt, maar hij lost niets op.’
Duidelijke woorden. En helemaal waar. Wilders is de clown die vooral wil zieken. Ayaan weet waarover ze spreekt. Zij was de gekooide. Zij begrijpt de moslima die vast zit in haar religie. Of in haar cultuur.
Ze werd niet altijd begrepen. Ja. Ik vond zelf ook dat ze te ver voor de troepen uitliep, met die elegante jurken en die lieflijke glimlach. ‘Koran of Grondwet?’ Toch heeft ze nooit rare dingen gezegd. Geen belasting op hoofddoeken. Nee. Ze wilde oprecht emanciperen. Ze wilde dat vrouwen zich vrij voelden. Vrij om deel te nemen aan die open westerse samenleving. Geen ‘massadeportaties’.
Ze is nu veertig. En ze komt nooit meer terug. Ze woont in Amerika en is daar een ster. Leuk voor haar. Honderd procent verdiend ook. Maar toch. Ayaan, denk ook aan ons. In Engeland oreert Salmon Rushdie. Frankrijk heeft Nicolas Sarkozy. Ons islamdebat wordt geleid door Geert Wilders….
‘Oh, arm volk.’
Zou Willem van Oranje gezegd hebben.
Gepost op: 22:12 - 14-03-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (22) |
|
|
