|
 Lodewijk Asscher is de nieuwe burgemeester. Hij glunderde toen hij de ketting omdeed. Dat glunderen past hem. Dat woord staat continu op zijn voorhoofd geschreven. En hij doet het al jaren. (Uit De Echo van deze week)
Eerst was Asscher gewoon raadslid. Acht jaar geleden. Dat vond hij ‘geweldig’. Toen werd hij fractievoorzitter, zes jaar terug. ('Mooiste baan die er is') . Toen werd hij wethouder, vier jaar terug. ('Ongelofelijk') En nu dan burgemeester. Het glunderen bleef maar doorgaan. ‘Dit is zo mooi om te doen.’ Dat werkt aanstekelijk. Als hij maar een gedeelte van dat glunder-vermogen kan overbrengen op de Amsterdammer, is de stad echt een glunder-stad.
En hoe oud is dat glunder-mannetje eigenlijk? 35! Hij staat nog maar aan het begin van zijn carrière. Als premier Cohen over vier jaar met pensioen gaat, wordt glundermannetje Asscher premier, terwijl hij nog geen veertig is!! Ongelofelijk. Dat is zo'n woord dat hij vaak gebruikt. Hij gelooft het zelf niet. Hij kan alleen maar glunderen.
Hoe lang hou je dat vol, dat glunderen? Een gemiddeld iemand houdt dat een jaar vol. Dan ben je wel uitgeglunderd. Asscher is echter een uitzondering. Zoals Obelix in de ketel met toverdrank viel, zo viel Ascher in zijn jonge jaren in de ketel met ‘glunderdrank’.
Als hij ooit in huize Weltevree achter de geraniums zit, zit hij nog te glunderen, vrees ik.
Toch erg. Eigenlijk. Hij heeft een vrouw. Twee kinderen. Die moeten hun hele leven tegen dat glunderende gezicht kijken. Elke dag ontbijten met zo’n vrolijke Harry aan tafel. ‘De burgemeester heeft er weer verschrikkelijk veel zin in. En jullie?’ Eigenlijk is dat best moeilijk, zo'n glundermannetje aan je ontbijttafel.
Gepost op: 19:58 - 30-03-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (1) |
|
|
