 ‘Op het allerlaatste moment kwam Van Oudenallen de zaal binnenstuiven. Nahijgend pleitte ze voor 'een burgervader- of moeder die heel lief en warm is'.’ (Uit Het Parool). Gonnie. Ooit de rooie voorvrouw van de automobielen in Amsterdam. Acht jaar lang zat ze in haar eentje in de Gemeenteraad. Koket rokje. Trippeltrappel, de trap af.
Mooie tijd was dat. Want ook vader en zoon Bakker uit de Ten Catestraat waren op de slippen van Pim Fortuyn de Gemeenteraad binnengewandeld. Het was een volksfeest. Ooit gaven ze Cohen een koffertje met daarin een wc-rol. Het was duidelijk. Ze veegden hun reet af met zijn plannen. Dat waren de Bakkertjes ten voeten uit.
En dan had je ook nog aan de uiterste linkerzijde René Danen, die bij Amsterdam Anders/De Groenen de linksradicale vleugel bezette. Hij is de man die zoveel Kleur bekent dat eigenlijk iedereen een racist is.
God. Dat was een tijd. Toen kon je nog lachen. Maar in 2006 werd ‘orde op zaken gesteld.’ Alle flutpartijtjes vlogen eruit. Alleen de grote landelijke partijen bleven over.
Nu zijn de eenpersoonspartijtjes weer terug. Rita Verdonk zit er (met een ander kapsel, maar ze is het), Ma Flodder (‘Ik doe dit een jaar. Het moet wel leuk blijven’.) En iemand die voor de dieren in Amsterdam opkomt. Maar veel spektakel heb ik nog niet gezien. Maar misschien sta ik er inmiddels te ver van af.
Gepost op: 15:53 - 15-04-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (1) |
|
|
