Dan heeft Alexander het nog makkelijk. Hij heeft een partij achter zich. Met leden. Langzaam komt er iets dat lijkt op een visie. De gemeenteraadsverkiezingen waren weliswaar iets minder dan gehoopt. Maar toch. Door die fundamentalistisch middenpartijenmentaliteit zitten ze bijna overal in de colleges. Behalve dan in de bakermat, Amsterdam. Daar was het geklungel te zichtbaar.

En daarom is het politieke landschap weer heel anders. Wie twee maanden op vakantie is geweest, gelooft zijn ogen niet. PvdA veruit de grootste? Dat kan niet.

Bij de PvdA is het een en al halleluja. En toch. 9 juni is nog ver. En Job Cohen is oud. En hij is ook geen ideeënman. Die combinatie maakt de PvdA kwetsbaar. Natuurlijk. Het volk wil een wijze man. Een rustpunt. Een baken in een woelige zee. En dus zal Cohen ook wel premier worden. Maar daarna? Dat is de grote vraag. Job past op de winkel. En daarna draagt hij de winkel over. Aan wie?

Ik hoop aan Femke Halsema. Ik ben met mijn hele gezin into Femke. Maar Femke zit weer vast aan die milieufundamentalisten. Maar ook aan de grootste knuffelaars. En daarom wordt ze nooit groter dan dat ze nu is.

Tenzij ze natuurlijk PvdA’er wordt. Terug naar het oude nest. Dan neemt ze Ayaan Hirsi Ali mee. Ze activeert Paul Scheffer en René Cuperus. Ze luistert naar Paul de Krom. Ze laat zich adviseren door Afshin Ellian. Tegelijkertijd moet ze natuurlijk het Vogelarisme uitroeien. Met wortel en tak.

Dat klinkt best onmogelijk.
Maar ach. Alles is mogelijk tegenwoordig.