Kurt Westengaard tekent toch door. Eerder zou hij het bijltje erbij neer willen leggen, omdat hij een gevaar voor anderen zou zijn. Kurt is de cartoonist van Mohamed en de bom in zijn tulband. Een tekenaar! Tekeningetjes! Grapje! Iemand die daarmee een discussie wil ontlokken. Hij is geen Wilders. Hij heeft geen haat. Hij wil praten, via zijn tekeningen. Hij is nu ‘verplicht met vakantie’, omdat hij niet veilig was. Zucht.

Ook de makers van Southpark werden bedreigd. Om tekeningetjes! Pen. Papier. Grapje. Zij hadden het gewaagd een grap over Mohamed te maken. De makers hebben het inmiddels aangepast.

Daar word je stil van.
Een tekening! Een grap.
Een discussie.

Benno Barnard hield een lezing over het islamisme en werd aangevallen door een groep woeste moslims die de sharia wilden invoeren. Is iedereen woedend? Nee. Veel mensen vonden dat Barnard voornamelijk aandacht vroeg met deze lezing. En vervolgens ging de discussie niet over haatdragende moslims, maar over de lijfwachten, die van het Vlaams Belang zouden zijn.

(…)

Het gaat door. Het wordt erger.
En we vinden dat normaal. Kennelijk.

Ik ben zelf ook wel eens voor joodse homo uitgemaakt. Een varken was ik. En hij wist me te vinden. Eerst denk je: joh, lul maar raak. Idioten heb je overal. En toch. Ik heb kinderen. Je gaat nadenken.

Ik heb van dichtbij meegemaakt hoe Ahmed Aboutaleb moest leven. Nooit vrij. Altijd achterom kijkend. Altijd vier man om hem heen. Een auto voor. Een auto achter. Een keer waren we op een fractiedag van de PvdA op het strand. Zijn dochter speelde vlakbij de vloedlijn. Toen Ahmed daarheen wilde lopen, moest hij toestemming vragen. Vervolgens liepen er twee kleerkasten met hem mee. Over het strand.

Wat had Ahmed nou eigenlijk gezegd? Waarom werden moslims zo kwaad?
‘Als het je hier niet zint, dan pak je je koffers maar.’
Dat was al genoeg voor de zwaarste bewaking die er was.

Soorah Hera maakte foto’s. Foto’s! Kiekjes! Beelden! Mannen in leren broeken met Mohamed-maskers. Om een discussie los te trekken. Ze moest onderduiken.

Het ergste is, het heeft nut. Het werkt, die bedreigingen. Ayaan moest vluchten. Ahmed heeft het onderwerp islam nooit meer aangeraakt. Hoofdredacteuren bieden hun excuses aan. Fotografen worden gemeden. Een AD hoofdredacteur haalde laatst nog een cartoon van de site van zijn krant, na heftige aanmerkingen aan het adres van de redactie.

Ik zei het vorige week nog tegen het opperhoofd van de PvdA: Het lijkt wel of we dat normaal zijn gaan vinden, die bedreigingen. Hij keek me aan, vouwde zijn mond in een ach-vorm en liet toen mijn blik los.