 Nog elke ochtend mis ik Martin Bril. Hij is nu een jaar dood. En dat voel ik elke keer als ik mijn krant oppak van de mat. Bert, Ronald, Aaf… Het zijn geen Brillen. Vandaag staat er wel een mooie foto op de voorkant. Vrouwen die 22 april uitroepen tot nationale rokjesdag. Martin glimlacht.
Vorig jaar hoorde ik het op de verjaardag van Eddy. Het gaat niet goed met Martin. Hij sterft op het moment dat wij hier staan. Het werd stil. We keken in het schuim van onze bierglazen. Even stonden we met z’n allen aan zijn sterfbed. Toen zuchtte iemand.
Hij hield het nog twee dagen vol.
Mooi om te zien hoe levend hij nog is. Maandag schreef Ronald Giphart al een prachtig stuk over Bril. Over het zien van dingen die anderen over het hoofd zien. Altijd als ik op een terras zit, zie ik dingen waarvan ik denk dat Martin ze ook ziet. Een flirtende moslima. En ‘te goede’ Wouter Bos. Een rotonde in een dorp. Een vrouw met witte benen met kippenvel.
Martin.
Kom terug.
Gepost op: 08:41 - 23-04-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (3) |
|
|
