Jack de Vries en diens adjudant. Robbie en de hoeren. Paul Depla en zijn fietsenhokliberaal. De Privé in de politiek. De Story in het bestuur. Van Robbie en Paul kon je het vroeg of laat verwachten. Dat zijn glijers. Loverboys, zoals je wilt. Dat was nu eenmaal zo. Daar konden ze niks aan doen. Jack is echter anders. Dacht ik. Dat is een christen. Drumt in een fanfareband. Hij is Kuifje bij het leger. Die knijpt de kat niet in het donker? Toch?

Jack dankte zijn baan in het leger aan zijn vorige functie: spindoctor eerste klas. Niemand was beter dan hij. Jack is de enige die er voor zorgde dat Balkenende telkens de verkiezingen won en niet het grootste talent van zijn generatie – Wouter Bos. Jack lachte een enorme glimlach toen Balkenende tegen Bos zei: u draait. Dat kwam uit zijn koker. Het CDA won, ondanks alles. Maar vooral: dankzij Jack. De beloning was een staatssecretariaat. Van defensie.

Op het partijbureau van de PvdA hoef je de naam van Jack maar te noemen om een verschrikkelijk vloek te horen. Jack is daar de duivel. Als hij er niet was, had Wouter er nu nog gezeten, als premier. Er zit daar een enorme frustratie. Zoveel is duidelijk.

Nu zijn er weer verkiezingen. Weer is de PvdA groot in de peilingen. Cohen is de verlosser. En Balkenende oogt zwak. Zou het nu gebeuren, de grootste partij van Nederland worden? Er was eigenlijk maar één obstakel: Jack de Vries.
Er moest iets verzonnen worden. Een list. 

Ik wil niks suggereren. Maar heeft iemand al gevraagd van welke partij Jacks zinderende soldaat lid is?