Eenzelfde soort liefde heb ik voor Robbie Oudkerk. Ik kan het niet uitleggen. Ik zie ze gewoon graag. Ik hoor ze graag. Die mimiek. Die uitdrukkingen. Ze zouden zomaar een duo kunnen zijn. Tjezus. Stel je dat eens voor. Robbie en Rita. Samen. Hand in hand over het strand van Cadzand, de wind door hun haren, hun gulle lach hoor je boven het geluid van aanspoelende golven uit. Heerlijk.

Terug naar Rita. Hoe lang is het nou geleden dat Rita op die boot stond, bij de oprichting van Trots op Nederland? Met die rode krukken. Dat ze oreerde dat ‘ze onze Sinterklaas af willen nemen.’ Hoewel ze geen groot spreker is, raakte ze een snaar. Ze was toen groots. Wilders was nog een kleine, verongelijkte jongen met een korte broek aan. Die was voor Rita geen partij, toen. In de peilingen kon ze rekenen op 30 zetels. En terecht. Vooral het woord ‘Trots’ is een geweldige vondst. Een mooi woord. Ook bij mij vloog hij zo mijn hart in. Trots zijn, op je land, op je mensen, op je ideeën. Daar hebben we allemaal behoefte aan.

Maar dat was een woord. Een mooi woord. Maar toch. Het waaide weg in de wind als je er geen nieuwe woorden boven op legt. Er kwamen wel andere woorden, maar die bleven niet hangen. Misschien omdat Geert Wilders veel briljanter is in zijn strategie. Die weet echt op de knoppen van de verongelijkte burger te drukken, terwijl Rita’s woorden als stuifzand in de woestijn dwarrelden.

Nu Geert duidelijk de weg kwijt is, zal Rita kansen zien. Ze weet zich ook gesteund door het succes van de Gemeenteraadsverkiezingen. Ze deed – in tegenstelling tot de PVV – in veel gemeenten mee en haalde ook een prima resultaat, als kleine nieuweling.

In de peilingen voor de Tweede Kamer haalt ze meestal net geen zetel. Ik merk bij mezelf dat ik opveer als ze er wel een krijgt. Dan murmel ik een ‘hup Rita’. Mevrouw Duyvestijn kijkt me altijd even verontwaardigd aan, maar zij is dan ook een hardcore Femkenist

Eigenlijk vind ik dat ons kiesstelsel moet voorzien in een wildcard. Je stemt op iemand die je goed vindt. Maar je mag ook stemmen op iemand die je gewoon niet wilt missen. Gewoon omdat je gelukkig wordt als je diegene ziet, ook al ben je het niet met hem of haar eens. Omdat Robbie op geen enkele lijst staat, zou mijn wildcardstem naar Rita gaan. Op een hardwerkend wijf. Met ballen.