 Joran van der Sloot. Zijn luxe leventje lijkt nu echt voorbij. Ik denk aan Het Diner van Herman Koch, één van de mooiste boeken van de afgelopen twee jaar. Over misdaad dat in de genen zit. Over de liefde van ouders. Hetzelfde zie je bij de familie van der Sloot. Ze steunden hem altijd. Het kostte vader zijn leven, maar steunen bleef hij.
Zat net te bladeren op www.waarisjoran.nl. Als je dan ziet waar hij de afgelopen jaren is geweest, dan zakt je broek af. In bordelen. In de drugs. In de watten. Tussen de meisjes. Elke keer denk je: dit kan niet, dan bleek het toch weer gekker te zijn. Dan zat hij bijvoorbeeld doodleuk aan tafel bij Pauw & Witteman, de lieve jongen uit te hangen.
Lucia de Berk zit jaren onschuldig vast. En Joran loopt schuldig rond. En niet alleen dat. Hij had ook een prachtig leven, met sex, drugs en rock ’n roll. Hij zat in Australië, in Thailand, in Laos, op Aruba en uiteindelijk in Peru en Chili.
In de gevangenis waar hij waarschijnlijk terecht zal komen, ben ik geweest. In een buitenwijk van Lima, waar veel drugskoerriers gevangen zitten, staat Jorans nieuwe huis. Die gevangenis is één van de ergste ter wereld. Een overvolle betonnen bak. Een vreselijk oord. Ratten, kakkerlakken en verzengende hitte. Ik ruik nu nog de geur van urine, zweet en bloed. Er wordt verkracht en gemoord. De bewakers zijn er eigenlijk alleen om omgekocht te worden. Als je geld hebt, kun je je iets permitteren.
(…)
Joran heeft geld. Hij kan zich iets permitteren.
Ik zie nu al beelden voor me van een snuivende Joran, te midden van de mooiste Peruaanse vrouwen. Je ziet hem lachen. Je ziet hem knipogen. Het recht geldt namelijk voor iedereen, behalve voor hem.
Gepost op: 11:45 - 04-06-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (1) |
|
|
