Het WK wurmt. Het strompelt. Het zwabbert. Wat het ook is, de ruzies zijn leuker dan de wedstrijden. Aangezien een WK een kicks-orgasme had moeten worden, hier een paar nieuwe regels. De politiek hervormen is namelijk één, er is een nog conservatievere wereld: de wereld van het foebulle.

Regel 1: een seizoen is lang. Geen speler haalt op het WK zijn top, terwijl we dat wel verwachten. Dus we kunnen twee dingen doen. Of we verkorten het competitieseizoen. Of we verplaatsen het hele ‘gebeuren’ naar september. Iedereen uitgerust. Iedereen fit.

Regel 2: Toen Inter de Champion League won, verloor het voetbal. Het anti-voetbal. Het zakelijke voetbal (zelfs Brazilië lijkt er aan mee te doen). Je schaamde je. Het kan niet anders dan dat Wesley Cabau Sneijer ook liever niet herinnerd wordt aan die wanprestatie van zijn ploeg. Aanvallend voetbal moet weer voorop staan. Daar moet je ruimte voor creëren. Geef ten eerste aanvallers het voordeel van de twijfel. Bestraf aanslagen op aanvallende enkels sneller. Vergroot de doelen. Schaf de buitenspelregel af. Dit alles heeft als doel om de balletdansers te laten dansen, zonder dat ze gehinderd worden door de slagers.

Regel 3: Doe us modern. Arbitrale dwalingen vergallen veel. Dat ligt niet zozeer aan de scheidsrechter, maar meer aan de conservatieve voetbalwereld die geen moderne apparatuur toelaat. Met laserstralen kun je vrij makkelijk zien of het buitenspel is of niet. Zet extra waarnemers op de tribune die beschikking hebben over geavanceerde apparatuur en in contact staan met de man met de fluit. Kortom: we leven niet meer in het tijdperk van Abe Lenstra.

God, is dat nou zo ingewikkeld?