 Het is zijn week. Gaypride. Ik zie de man met de snor olijk het station uit huppelen. Hij voelt zich als een kind in een snoepwinkel. De snor heeft er zin in en dat zegt hij ook tegen iedereen. Buiten het station bleef hij even staan en keek in het rondt. Hij snoof de homogeur op die boven de stad hing, wreef zich in de homohanden, deed zijn homoharen goed en liep richting het Rokin.
(column voor De Echo)
Meer dan 300 activiteiten zijn er in de stad. Daarmee is het de grootste Gay pride ooit in Amsterdam gehouden. Het is een week lang feest. De homotolerantie gaat omlaag, dus het lijkt erop dat men nu de stad zo roze mogelijk wil verven, zodat je er simpelweg niet omheen kunt. Een massaal statement: wij mogen zijn wie we zijn. Toch raar, als je erover nadenkt. Omdat je op iemand van hetzelfde geslacht valt, krijg je een week lang de hele stad als feestterrein.
Mijn (roze) buurman vindt het helemaal niks. ‘Het geeft een verkeerd beeld. Alsof alle homo’s in roze rokjes lopen met veren in hun reet.’ Daar zit wat in.
De provinciale snor die de hele week in de stad zal zijn om alles wat homo is op te snuiven, op te drinken en op te eten, kan het echter niet gek genoeg zijn. ‘In het dorp waar ik woon, kan ik nooit mezelf zijn.’ Zit ook wat in.
Gepost op: 00:00 - 05-08-2010 |
|
|
|
Reacties op dit bericht (4) |
|
|
