Ik droomde dat Jan Peter Balkenende in Amsterdam ging wonen. In zijn eentje. Bianca bleef achter in Capelle. Hij had een etage gehuurd in de Reguliersdwarsstraat. ‘Ik wil het leven opzuigen’, zei hij. Op een groene mountainbike fietste hij uit beeld. ‘Emsterdem, Hier ei kum!’ brulde hij met een vinger in de lucht.

Ineens was ik klaarwakker. Bezweet, maar wezenloos staarde ik naar mijn vrouw, die licht snurkte. Een lieflijk snurkje waar ik altijd onbedaarlijk van ga glimlachen. Dan wil ik haar aanraken. Maar daar gaat het even niet om.

Terug naar Jan Peter. Hij is al acht jaar premier. Maar hoe vaak is hij eigenlijk in de hoofdstad geweest? Heel weinig. Hij houdt niet van Amsterdam. Hij vindt het maar een vieze boel.

Ahmed Aboutaleb heeft zijn tweede of derde kabinet wel eens ‘het plattelandskabinet’ genoemd. Daar zit veel waarheid in. Sowieso is het CDA een plattelandspartij. In Amsterdam telt de fractie twee zetels van de 45. Dat zegt wel genoeg.

Terug naar mijn droom. Ik sliep namelijk weer in. En Balkenende fietste verder. Hij was homo geworden en ging er even lekker een potje voor uit komen. Hij bezocht bars en clubs die hij nooit eerder gezien had, maar hij had wel hetzelfde pak aan als hij altijd heeft, zo’n goedkoop, slecht zittend C&A pak met daaronder zwarte gaatjesschoenen. Het enige dat nieuw was, was de roze zakdoek die uit zijn achterzak stak.