Toen Job Cohen het overnam van Wouter Bos was ik niet alleen teleurgesteld over de koers van de partij. Het voelde ook niet goed dat een babyboomer het overnam van iemand van mijn generatie. Dat zie je nu ook met dit Telegraaf-kabinet (zoals René Cuperus het noemt in de Volkskrant). Dieptepunt is Donner op Binnenlandse Zaken. De jaren vijftig zijn nu toch wel een keer voorbij?

Meneer op een herenfiets. Uit een schaakfamilie. Dat gereformeerde mondje. Mag de moderne tijd eindelijk zijn intrede doen? Met name zijn kijk op geloofszaken vind ik van een oubolligheid, daar krijg je kippevel van.

Piet Hein Donner is de man die de wet op de godslastering wilde revitaliseren. Die luchthartig over de sharia denkt ('Als tweederde van alle Nederlanders morgen de sharia zou willen invoeren, dan moet die mogelijkheid toch bestaan?')

Donner vindt ook dat ‘de secularisering in Nederland is doorgeslagen’. Daardoor reageren mensen volgens de minister 'extreem' op de opkomst van de islam. 'Ze zijn zo arrogant om te denken dat het geloof in God achterlijk is', zei hij twee jaar terug in Vrij Nederland.

In dat interview pleit hij ook voor parallelle samenlevingen. Hij is voorstander van ‘een islamitische zuil die we met open armen moeten verwelkomen.’ En als moslims er hun eigen omgangsvormen op na houden, heeft men dat te accepteren. 'Als ik hier moslimleiders op bezoek heb, zeg ik toch ook niet: kom jongens, we gaan een borrel drinken.'

Dat gaat lollig worden, de komende jaren.